Na przedzie w sumie, z tyłu zawód po zawodzie
Filipiny publikują jedną z najbardziej korzystnych dla kobiet luk w całym zbiorze. Dla ogółu pracowników najemnych w 2024 roku ich godzinowa luka płacowa wynosi minus 15,3%: przeciętna kobieta zarabia 122,2 peso na godzinę, przeciętny mężczyzna 105,9. Wśród 80 gospodarek tylko cztery podają liczbę korzystniejszą dla kobiet.
To samo badanie, pocięte na dziewięć rodzin zawodów, w które MOP klasyfikuje zajęcia, mówi co innego. Mężczyźni są lepiej opłacani w siedmiu z dziewięciu, a luka rodziny mediany wynosi 6,3%. Dwie rodziny, w których kobiety są na przedzie, to prace proste i pracownicy biurowi; w rolnictwie kwalifikowanym luka sięga 39,4% w drugą stronę.
To, co przesuwa się między dwoma zliczeniami, to nie płaca, lecz kto wykonuje jaką pracę. Filipinki pracujące najemnie skupiają się w rodzinach lepiej płatnych, a Filipińczycy w gorzej płatnych, więc średnia dla ogółu pracowników najemnych niesie zarówno rozsortowanie, jak i lukę, a rozsortowanie jest z tych dwóch większe. W całym zbiorze luka według rodziny zawodów gospodarki mediany przewyższa jej lukę dla ogółu pracowników najemnych o 5,8 punktu.
| Gospodarka | Rok | Ogół pracowników najemnych | Mediana rodziny zawodów | Rodziny płacące więcej mężczyznom, z dziewięciu | Miejsce na 80 |
|---|---|---|---|---|---|
| Filipiny | 2024 | -15,3% | 6,3% | 7 | 5 |
| Pakistan | 2021 | -5,1% | 12,0% | 7 | 11 |
| Kolumbia | 2025 | -4,6% | 2,4% | 5 | 13 |
| Tajlandia | 2025 | -4,2% | 9,5% | 7 | 14 |
| Włochy | 2020 | -2,5% | 4,2% | 6 | 16 |
| Meksyk | 2025 | 0,1% | 5,7% | 8 | 25 |
| Grecja | 2020 | 3,5% | 11,3% | 8 | 30 |
| Türkiye | 2025 | 5,0% | 11,1% | 9 | 34 |
| Francja | 2024 | 5,4% | 4,9% | 8 | 36 |
| Portugalia | 2025 | 7,7% | 11,7% | 9 | 43 |
| Wietnam | 2024 | 8,7% | 13,8% | 9 | 48 |
| Brazylia | 2025 | 10,0% | 15,8% | 8 | 52 |
| Wielka Brytania | 2025 | 13,4% | 13,0% | 8 | 54 |
| Indonezja | 2023 | 13,5% | 23,8% | 9 | 55 |
| Stany Zjednoczone | 2025 | 19,2% | 23,6% | 9 | 68 |
| Indie | 2025 | 19,5% | 28,5% | 8 | 70 |
| Uganda | 2021 | 48,3% | 46,4% | 9 | 80 |
Dwadzieścia dwie gospodarki, to samo odwrócenie
Liczona dla ogółu pracowników najemnych luka sprzyja mężczyznom w 56 z 80 gospodarek, a liczba mediana wynosi 6,8%. Liczona wewnątrz mediany rodziny zawodów sprzyja mężczyznom w 78 z 80, a liczba mediana wynosi 12,5%. Tylko Afganistan i Belize płacą więcej kobietom w swojej środkowej rodzinie zawodów.
Dwadzieścia dwie gospodarki wykazują lukę ogólną zerową lub korzystną dla kobiet, podczas gdy ich mediana rodziny zawodów płaci więcej mężczyznom. Włochy są jedną z nich, minus 2,5% ogółem i 4,2% wewnątrz rodziny mediany. Tajlandia jest drugą, minus 4,2% i 9,5%. Pakistan, Jordania, Tunezja, Malezja i większość Ameryki Środkowej należą do tej samej grupy, a odwrócenie nie jest cechą ani krajów bogatych, ani biednych.
Dochód niczego z tego nie porządkuje. Luka dla ogółu pracowników najemnych koreluje na poziomie 0,11 z logarytmem dochodu na osobę, a luka według rodziny zawodów na poziomie minus 0,11, i żadna z nich nie biegnie w jedną stronę przez tercyle dochodu: mediany ogólne 11,2%, 1,5% i 7,6% od najuboższego tercyla do najbogatszego, mediany według rodziny 17,9%, 10,4% i 12,0%. Uganda niesie najszerszą lukę w zbiorze, 48,3% dla ogółu pracowników najemnych, a dwanaście gospodarek znajduje się powyżej 19,2% Stanów Zjednoczonych.
Czego nie daje trzymanie zawodu stałym
Nie czyni z tego równej płacy za równą pracę. Dziewięć rodzin zawodów to najgrubsza możliwa kontrola, a drobniejsze rozsortowanie przeżywa wewnątrz każdej z nich: jaka specjalność, jaki pracodawca, jaki staż, ile lat na stanowisku. Luka, która zostaje po połączeniu chirurga z nauczycielem wczesnoszkolnym, nie została skorygowana o wiele.
Nie czyni też z tej liczby sygnału rekrutacyjnego. Najszersza rodzina to rzemiosło i rękodzieło, z medianą 18,1% w 80 gospodarkach; ta, w której mężczyźni są na przedzie w największej liczbie gospodarek, to specjaliści, 74 z 80; najwęższa to pracownicy biurowi, 5,9%. To średnie po bardzo różnych zajęciach i żadna nie opisuje konkretnego wakatu.
A luka jest tą samą miarą po obu stronach porównania. W 15 z 80 gospodarek mediana rodziny zawodów jest WĘŻSZA niż liczba dla ogółu pracowników najemnych, wśród nich Francja, 4,9% wobec 5,4%. Trzymanie rodziny zawodów stałą nie poszerza luki automatycznie. Poszerza ją w 65 z 80 z powodu rozkładu pracy mężczyzn i kobiet, co jest faktem o rozkładzie, a nie o mierze.
- Luka jest GODZINOWA i surowa. Godziny są już wydzielone, więc nic w niej nie jest pracą w niepełnym wymiarze, którą częściej wykonują kobiety. Ale nic więcej nie jest trzymane stałe: to odległość między dwiema średnimi, a nie oszacowanie tego, co kobieta dostaje za pracę mężczyzny. Opublikowaną serię sprawdzono wobec własnych zarobków godzinowych MOP, które odtwarzają ją w 5 172 z 5 172 porównywalnych komórek, podczas gdy seria miesięczna odtwarza 47.
- Rodzina zawodów to jedna z DZIEWIĘCIU wielkich grup ISCO-08, a nie zawód. «Specjaliści» mieszczą chirurga i nauczyciela wczesnoszkolnego; «usługi i sprzedaż» mieszczą sprzedawczynię i kierownika restauracji. Trzymanie rodziny stałej usuwa najgrubsze rozsortowanie między pracą mężczyzn i kobiet, a każde drobniejsze rozsortowanie wewnątrz niej zostawia nietknięte.
- O tym, kto wchodzi do średniej, decyduje rynek pracy, a nie statystyk. Liczeni są tylko pracownicy najemni z wykazanym zarobkiem, więc tam, gdzie niewiele kobiet ma płatną pracę, te, które ją mają, są wyjątkowo wykwalifikowane i liczba ogólna może im sprzyjać. Afganistan pokazuje minus 125%. Dlatego porównanie jest tu prowadzone między dwoma zliczeniami WEWNĄTRZ gospodarki, nigdy między poziomami dwóch gospodarek.
Zatem minus 15,3% Filipin nie mówi, że płaci się tam kobietom więcej za tę samą pracę, a ich 6,3% nie mówi, że płaci się tam mężczyznom o 6,3% więcej za tę samą pracę: mówią, że w 2024 roku przeciętna pracownica zarabiała o 15,3% więcej na godzinę niż przeciętny pracownik, i że z dziewięciu rodzin zawodów, w których mogła pracować, siedem płaciło więcej mężczyznom, a ta środkowa o 6,3%.
Jedna luka godzinowa, policzona dwa razy na tych samych respondentach, a odczyt, który zapomina, co jest trzymane stałe, mówi to, czego źródło nie mówi.
Czego te luki nie mówią
Nie mówią, że kobietom płaci się mniej na tym samym stanowisku. Kontrolą jest tu grupa zajęć, a nie stanowisko, i nie są trzymane stałe ani godziny, ani umowa, ani staż, ani firma. To, co oba zliczenia ustalają razem, jest węższe i mocniejsze: średnia ogólna nie jest streszczeniem tego, co dzieje się wewnątrz pracy.
Nie porządkują gospodarek. Kto wchodzi do średniej, zależy od tego, kto ma płatną pracę, więc kraj, w którym niewiele kobiet pracuje, może wykazać lukę na ich korzyść, choć nic w jego rynku pracy korzystne nie jest. Minus 125% Afganistanu jest właśnie tym i dlatego każde porównanie prowadzone jest tu wewnątrz gospodarki.
I nie nazywają żadnej przyczyny. Segregacja zawodowa, godziny, staż, firma, negocjacje, dyskryminacja i skład tych, którzy pracują za wynagrodzenie, stoją za tymi dwiema liczbami, a żadna z nich nie jest tu mierzona. Każda gospodarka pojawia się raz, w swoim własnym ostatnim roku: nic tutaj nie mówi, że luka się poszerzyła lub zwęziła.
