Toplamda önde, meslek meslek geride
Filipinler kümedeki kadınlar lehine en büyük farklardan birini yayımlıyor. 2024’te bütün ücretliler üzerinden saatlik ücret farkı eksi %15,3: ortalama kadın saatte 122,2 peso, ortalama erkek 105,9 peso kazanıyor. 80 ekonomi arasında yalnızca dördü kadınlar lehine daha büyük bir sayı bildiriyor.
Aynı araştırma, ILO’nun meslekleri sınıflandırdığı dokuz meslek ailesine kesildiğinde başka bir şey söylüyor. Erkekler dokuzun yedisinde daha yüksek ücret alıyor ve ortanca ailenin farkı %6,3. Kadınların önde olduğu iki aile nitelik gerektirmeyen işler ile büro elemanları; nitelikli tarımda fark ters yönde %39,4’e ulaşıyor.
İki sayım arasında değişen ücret değil, kimin hangi işi yaptığı. Ücretli çalışan Filipinli kadınlar daha iyi ödeyen ailelerde, Filipinli erkekler daha kötü ödeyenlerde yoğunlaşıyor; böylece bütün ücretliler ortalaması farkı olduğu kadar ayrışmayı da taşıyor ve ikisinden büyüğü ayrışma. Küme genelinde ortanca ekonominin meslek ailesi farkı, bütün ücretliler farkının 5,8 puan üzerinde.
| Ekonomi | Yıl | Bütün ücretliler | Ortanca meslek ailesi | Erkeklere daha çok ödeyen aileler, dokuzda | 80 içinde sıra |
|---|---|---|---|---|---|
| Filipinler | 2024 | -%15,3 | %6,3 | 7 | 5 |
| Pakistan | 2021 | -%5,1 | %12,0 | 7 | 11 |
| Kolombiya | 2025 | -%4,6 | %2,4 | 5 | 13 |
| Tayland | 2025 | -%4,2 | %9,5 | 7 | 14 |
| İtalya | 2020 | -%2,5 | %4,2 | 6 | 16 |
| Meksika | 2025 | %0,1 | %5,7 | 8 | 25 |
| Yunanistan | 2020 | %3,5 | %11,3 | 8 | 30 |
| Türkiye | 2025 | %5,0 | %11,1 | 9 | 34 |
| Fransa | 2024 | %5,4 | %4,9 | 8 | 36 |
| Portekiz | 2025 | %7,7 | %11,7 | 9 | 43 |
| Vietnam | 2024 | %8,7 | %13,8 | 9 | 48 |
| Brezilya | 2025 | %10,0 | %15,8 | 8 | 52 |
| Birleşik Krallık | 2025 | %13,4 | %13,0 | 8 | 54 |
| Endonezya | 2023 | %13,5 | %23,8 | 9 | 55 |
| Amerika Birleşik Devletleri | 2025 | %19,2 | %23,6 | 9 | 68 |
| Hindistan | 2025 | %19,5 | %28,5 | 8 | 70 |
| Uganda | 2021 | %48,3 | %46,4 | 9 | 80 |
Yirmi iki ekonomi, aynı tersine dönüş
Bütün ücretliler üzerinden sayıldığında fark 80 ekonominin 56’sında erkeklerin lehine ve ortanca sayı %6,8. Ortanca meslek ailesinin içinde sayıldığında 80’in 78’inde erkeklerin lehine ve ortanca sayı %12,5. Yalnızca Afganistan ile Belize ortadaki meslek ailesinde kadınlara daha çok ödüyor.
Yirmi iki ekonomi genel farkı sıfır ya da kadınların lehine bildirirken ortanca meslek ailesi erkeklere daha çok ödüyor. İtalya bunlardan biri, genelde eksi %2,5 ve ortanca ailenin içinde %4,2. Tayland bir diğeri, eksi %4,2 ve %9,5. Pakistan, Ürdün, Tunus, Malezya ve Orta Amerika’nın büyük bölümü aynı gruptadır ve bu tersine dönüş ne zengin ne de yoksul ülkelerin bir özelliğidir.
Gelir bunların hiçbirini sıraya dizmiyor. Bütün ücretliler farkı kişi başına gelirin logaritmasıyla 0,11, meslek ailesi farkı ise eksi 0,11 ilişki gösteriyor; ikisi de gelir üçte birleri boyunca tek bir yönde ilerlemiyor: en yoksul üçte birden en zengine genel ortancalar %11,2, %1,5 ve %7,6; aile ortancaları %17,9, %10,4 ve %12,0. Uganda kümedeki en geniş farkı taşıyor, bütün ücretliler üzerinden %48,3 ve on iki ekonomi Amerika Birleşik Devletleri’nin %19,2’sinin üzerinde yer alıyor.
Mesleği sabit tutmanın yapmadığı şey
Bunu eşit işe eşit ücret hâline getirmiyor. Dokuz meslek ailesi olabilecek en kaba denetimdir ve daha ince ayrışma her birinin içinde yaşamaya devam eder: hangi uzmanlık, hangi işveren, ne kadar kıdem, o görevde kaç yıl. Bir cerrahla bir ilkokul öğretmenini aynı gruba koyduktan sonra kalan bir fark pek bir şeye göre düzeltilmiş sayılmaz.
Sayıyı bir işe alım sinyaline de dönüştürmüyor. En geniş aile sanatkârlar ve ilgili işlerde çalışanlar, 80 ekonomide %18,1 ortanca ile; erkeklerin en çok ekonomide önde olduğu aile profesyonel meslek mensupları, 80’de 74; en dar olanı büro elemanları, %5,9. Bunlar çok farklı işler üzerindeki ortalamalardır ve hiçbiri belirli bir açık pozisyonu tarif etmez.
Ve fark, karşılaştırmanın iki yanında da aynı ölçüdür. 80 ekonominin 15’inde ortanca meslek ailesi, bütün ücretliler sayısından DAHA DARDIR; Fransa da bunlardan biri, %5,4’e karşı %4,9. Meslek ailesini sabit tutmak bir farkı kendiliğinden genişletmez. 80’in 65’inde genişletir, çünkü erkek ve kadın işi öyle dağılmıştır; bu dağılım hakkında bir olgudur, ölçü hakkında değil.
- Fark SAATLİKTİR ve ham haldedir. Saatler zaten bölünmüştür, dolayısıyla içinde kadınların daha çok yaptığı yarı zamanlı çalışma yoktur. Ama başka hiçbir şey sabit tutulmamıştır: bu iki ortalama arasındaki mesafedir, bir kadının bir erkeğin işi için ne aldığının tahmini değil. Yayımlanan seri ILO’nun kendi saatlik kazançlarına karşı sınandı; bunlar seriyi karşılaştırılabilir 5.172 hücrenin 5.172’sinde yeniden üretiyor, aylık seri ise 47’sinde.
- Bir meslek ailesi ISCO-08’in DOKUZ ana grubundan biridir, bir meslek değil. «Profesyonel meslek mensupları» bir cerrahı ve bir ilkokul öğretmenini birlikte tutar; «hizmet ve satış» bir tezgâhtarı ve bir restoran müdürünü. Aileyi sabit tutmak, kadın işiyle erkek işi arasındaki en kaba ayrışmayı kaldırır ve içindeki her ince ayrışmayı olduğu gibi bırakır.
- Ortalamaya kimin gireceğine istatistikçi değil, işgücü piyasası karar verir. Yalnızca kazancı bildirilen ücretliler sayılır; bu yüzden ücretli işi olan kadının az olduğu yerde işi olanlar olağandışı biçimde nitelikli olur ve genel sayı onların lehine çıkabilir. Afganistan eksi %125 okunuyor. Karşılaştırma bu nedenle burada bir ekonominin İÇİNDEKİ iki sayım arasında yapılır, asla iki ekonominin düzeyleri arasında değil.
Yani Filipinler’in eksi %15,3’ü orada kadınlara aynı iş için daha çok ödendiğini söylemiyor ve %6,3’ü orada erkeklere aynı iş için %6,3 daha çok ödendiğini söylemiyor: 2024’te ortalama kadın ücretlinin ortalama erkek ücretliden saat başına %15,3 daha çok kazandığını ve çalışıyor olabileceği dokuz meslek ailesinden yedisinin erkeklere daha çok ödediğini, ortadakinin %6,3 ile ödediğini söylüyorlar.
Aynı katılımcılar üzerinde iki kez hesaplanmış tek bir saatlik fark; neyin sabit tutulduğunu unutan bir okuma, kaynağın söylemediğini söyler.
Bu farkların söylemediği şeyler
Kadınlara aynı görev için daha az ödendiğini söylemiyorlar. Buradaki denetim bir meslek grubudur, bir görev değil; ne saatler, ne sözleşme, ne kıdem, ne de şirket sabit tutulmuştur. İki sayımın birlikte kurduğu şey daha dar ve daha sağlamdır: genel ortalama, işin içinde olup bitenlerin bir özeti değildir.
Ekonomileri sıralamıyorlar. Ortalamaya kimin gireceği kimin ücretli işi olduğuna bağlıdır; bu yüzden az sayıda kadının çalıştığı bir ülke, işgücü piyasasında onların lehine hiçbir şey olmadan lehlerine bir fark bildirebilir. Afganistan’ın eksi %125’i budur ve bu yüzden her karşılaştırma burada bir ekonominin içinde yapılır.
Ve hiçbir neden adlandırmıyorlar. Mesleki ayrışma, saatler, kıdem, şirket, pazarlık, ayrımcılık ve ücret karşılığı çalışanların bileşimi bu iki sayının arkasında durur ve hiçbiri burada ölçülmez. Her ekonomi kendi son yılında bir kez görünür: burada hiçbir şey bir farkın genişlediğini ya da daraldığını söylemiyor.
