Praca zdalna to nie 15%. To 0% albo 90%, zależnie gdzie spojrzeć.

Średnia, która nie ma środka

Rynek, na którym 15% stanowisk jest zdalnych, brzmi jak rynek w przejściu — część pracodawców się przeniosła, większość nie, a liczba dryfuje w górę co kwartał. Rozkład mówi coś zupełnie innego. Posortuj 41 miast według udziału ogłoszeń oznaczonych jako dopuszczające pracę zdalną, a środek zakresu jest niemal pusty: 17 miast siedzi na dokładnie zerze, 14 na połowie lub więcej, a tylko dziesięć wypada gdziekolwiek między 1% a 49%.

Te dwie grupy nie są do siebie podobne. Najwyższe udziały należą do Tunisu ze 100%, Dohy z 92%, Casablanki z 91%, Kairu z 86% i Lizbony z 83%. Zera należą do Londynu, Paryża, Berlina, Amsterdamu, Nowego Jorku, San Francisco, Tokio i Singapuru. Miasta, które zbudowały gospodarkę biurową, raportują najmniej zdalnej rekrutacji; miasta rekrutujące z globalnej puli talentów raportują jej najwięcej.

Zero nie znaczy, że nikt nie pracuje z domu

Tu liczbę trzeba czytać, a nie cytować. Znacznik liczy ogłoszenia, które to mówią — pracodawcę, który oznaczył stanowisko jako zdalne w samym ogłoszeniu. Nie wykryje polityki hybrydowej wspomnianej na rozmowie, zespołu zwyczajowo pracującego z domu trzy dni w tygodniu ani umowy, która na to pozwala, choć tego nie reklamuje.

Miasto z 0% nie jest więc miastem bez pracy zdalnej. Jest miastem, w którym żaden pracodawca w bieżącym ujęciu tego nie zapisał. To stwierdzenie o ujawnianiu — a ujawnianie jest dokładnie tym, na czym szukający pracy opiera decyzję: stanowisko, które nic nie mówi, to stanowisko, którego nie przefiltrujesz, wokół którego niczego nie zaplanujesz i o którym dowiesz się późno. Rynek nie dzieli się na zdalny i biurowy. Dzieli się na pracodawców, którzy zobowiązują się na piśmie, i tych, którzy zostawiają sprawę otwartą.

Umiejętności, które wymieniają pracodawcy, nie są tymi, których byś się spodziewał

Ta sama dyscyplina dotyczy umiejętności. W rankingu według liczby wymieniających je ogłoszeń dwie pierwsze nie są narzędziami: przywództwo pojawia się w 69 ogłoszeniach, a komunikacja w 40. Razem to więcej niż Python, TypeScript, Adobe Photoshop, Adobe Illustrator i księgowość łącznie — 109 wobec 67.

To nie jest teza, że umiejętności techniczne są opcjonalne, a ranking jest po części artefaktem tego, jak pisze się ogłoszenia: „Python” pojawia się tam, gdzie praca wymaga Pythona, podczas gdy „przywództwo” wpisuje się w ogłoszenia każdej funkcji. Ale to rzetelny zapis tego, co pracodawcy umieszczają w tekście, i mówi on coś prostego o CV, które wymienia same narzędzia.

• Leadership — 69 ogłoszeńkompetencja ludzka
• Communication — 40 ogłoszeńkompetencja ludzka
• Python — 26 ogłoszeń
• Project Management — 14 ogłoszeńkompetencja ludzka
• Adobe Photoshop — 12 ogłoszeń
• TypeScript — 10 ogłoszeń
• Accounting — 10 ogłoszeń
• Adobe Illustrator — 9 ogłoszeń

Koncentracja i cztery dni ruchu

Podaż nie rozkłada się też równo między pracodawców. Sam Stripe trzyma 174 aktywne stanowiska, dalej Datadog ze 130, Databricks z 85, Okta z 82 i Block z 77. Ta piątka odpowiada za mniej więcej 14% wszystkich otwartych stanowisk agregatu — pięć nazw spośród tysięcy rekrutujących firm.

Pula rusza się też szybko. Nasze poprzednie wydanie, cztery dni wcześniej, wskazywało 3 579 ogłoszeń; dziś wskazuje 3 864. To 285 stanowisk, wzrost o 8% w cztery dni — przypomnienie, że każde ujęcie rynku pracy, z tym włącznie, opisuje dzień, a nie sezon.

Co z tym zrobić

Jeśli szukasz pracy: traktuj brak znacznika pracy zdalnej jak brak informacji, nie jak odmowę, i pytaj wcześnie. Traktuj procent na poziomie miasta jako miarę lokalnych norm ujawniania, a nie tego, jak się tam naprawdę pracuje.

Jeśli zatrudniasz: na rynku, gdzie 17 miast raportuje zero, wpisanie ustaleń do ogłoszenia to niemal darmowe wyróżnienie. Kandydaci filtrują po tym, co napisane. Nic, co przemilczane, nie wpada do filtra.