İtalya’da yarısı, Hollanda’da kırkta biri
2025’te İtalya’da 20 ile 64 yaş arası yarı zamanlı çalışanların %51,0’ı, tam zamanlı iş bulamadıkları için yarı zamanlı çalıştıklarını söyledi; Hollanda’da bu oran %2,4 idi. Avrupa Birliği genelinde pay %18,4’tü. Rakamlar, Eurostat’ın 10 Eylül 2026’da güncellenen İşgücü Anketi tablolarından geliyor.
Hollanda’nın payı bütün üye devletler içinde en düşük, İtalya’nınki ikinci en yüksek. En yüksek oran %62,6 ile Romanya’da, ancak orada yarı zamanlı çalışma nadir: istihdam edilenlerin %2,3’ü. İtalya’yı İspanya (%46,6) ve Yunanistan (%39,2) izliyor; Almanya %5,4’te.
Yarı zamanlı çalışan erkekler bu nedeni kadınlardan daha sık belirtiyor: İtalya’da erkeklerin %66,1’i ve kadınların %46,6’sı, Hollanda’da %3,9 ve %2,0.
| Üye devlet | Tam zamanlı iş bulamayanlar, yarı zamanlı çalışanlar içinde % | Yarı zamanlı, istihdam içinde % | Eurostat işareti |
|---|---|---|---|
| Avrupa Birliği | %18,4 | %17,0 | |
| Romanya | %62,6 | %2,3 | |
| İtalya | %51,0 | %15,3 | |
| İspanya | %46,6 | %13,1 | yarı zamanlı tanımı farklı |
| Yunanistan | %39,2 | %5,1 | |
| Bulgaristan | %38,2 | %1,7 | |
| Kıbrıs | %36,3 | %7,3 | |
| Portekiz | %35,8 | %6,8 | |
| Finlandiya | %31,1 | %15,6 | |
| Letonya | %27,5 | %7,5 | |
| Hırvatistan | %23,3 | %2,9 | |
| İsveç | %23,1 | %17,5 | |
| Fransa | %21,3 | %16,7 | yarı zamanlı tanımı farklı |
| Belçika | %19,7 | %24,3 | |
| Estonya | %19,3 | %12,8 | |
| Litvanya | %18,8 | %5,4 | |
| Çekya | %17,1 | %7,8 | |
| Macaristan | %16,3 | %4,6 | |
| Slovakya | %12,6 | %4,2 | |
| Polonya | %10,7 | %6,0 | |
| Lüksemburg | %10,4 | %17,8 | düşük güvenilirlik |
| İrlanda | %9,6 | %17,1 | |
| Avusturya | %7,0 | %30,2 | |
| Danimarka | %6,6 | %23,1 | |
| Slovenya | %6,1 | %7,8 | düşük güvenilirlik |
| Almanya | %5,4 | %29,2 | |
| Malta | %5,2 | %9,1 | düşük güvenilirlik |
| Hollanda | %2,4 | %38,9 |
Rakam neyi sayıyor
Rakam bütün çalışanların değil, yarı zamanlı çalışanların bir payı. Asıl işi yarı zamanlı olan 20 ile 64 yaş arası herkesi alıyor ve verdikleri ana nedeni kaydediyor. Tam zamanlı iş bulamamak yedi yanıttan biri.
Geri kalanını diğer yanıtlar oluşturuyor. Hollanda’da en yaygın yanıt çocuklara ya da engelli yetişkinlere bakmak (%37,3), ardından eğitim ya da öğrenim (%18,7). İtalya’da tam zamanlı iş bulunmamasını diğer ailevi nedenler (%17,1), diğer kişisel nedenler (%12,4) ve bakım (%11,7) izliyor.
Yarı zamanlı her yerde aynı anlama gelmiyor. Çoğu ülkede yanıtlayanın işi kendi tanımlaması; Hollanda’da ise genellikle haftada 35 saatten az çalışmak anlamına geliyor. İspanya’nın ve Fransa’nın yarı zamanlı payları, Eurostat’ın farklı tanım işaretini taşıyor.
- GRUP: asıl işi yarı zamanlı olan 20 ile 64 yaş arası kişiler. Bütün çalışanlar değil: İtalya’da istihdam edilenlerin %15,3’ü, Hollanda’da %38,9’u.
- YANIT: yarı zamanlı çalışmak için verdikleri ana neden. Tam zamanlı iş bulamamak yedi yanıttan biri; diğerleri çocuklara ya da engelli yetişkinlere bakmak, diğer ailevi nedenler, diğer kişisel nedenler, eğitim ya da öğrenim, kişinin kendi hastalığı ya da engelliliği ve diğer nedenler.
- TANIM: çoğu ülkede yarı zamanlı, yanıtlayanın işi kendi tanımlamasıdır. Hollanda’da ise genellikle haftada 35 saatten az çalışmak anlamına gelir.
Yani %51,0, İtalya’daki çalışanların yarısının yarı zamanlı işlere sıkışıp kaldığını söylemez: yarı zamanlı çalışan kişilerin yaklaşık yarısının ana neden olarak tam zamanlı bir iş bulunmamasını gösterdiğini söyler.
Tek bir çalışan grubu, tek bir yanıt ve farklı olan tek bir tanım; bunlardan herhangi birini unutan bir okuma, kaynağın söylemediğini söyler.
Yarı zamanlı en yaygın, tam zamanlı iş bulamamak en seyrek
Hollanda, AB’de yarı zamanlı çalışmanın en yaygın olduğu ülke: istihdam edilenlerin %38,9’u yarı zamanlı; bu oran İtalya’da %15,3, AB genelinde %17,0. Ardından Avusturya (%30,2) ve Almanya (%29,2) geliyor ve ikisinde de istem dışı pay düşük: %7,0 ve %5,4.
İki rakam bir araya getirildiğinde sıralama tersine dönüyor. Masanın hesabına göre, tam zamanlı iş bulamadıkları için yarı zamanlı çalışan kişiler İtalya’da her yüz çalışandan yaklaşık sekizi, Hollanda’da ise yaklaşık yüz çalışandan biri ediyor; oysa Hollanda’da yarı zamanlı çalışmanın payı İtalya’nınkinin iki buçuk katı.
2021’den bu yana
İtalya’nın payı 2021’den bu yana her yıl düştü: %62,8’den %51,0’a. Hollanda %4,2’den %2,4’e, AB %24,0’dan %18,4’e indi.
Aynı yıllarda İtalya’da yarı zamanlı çalışmanın payı da düştü: istihdam edilenlerin %18,2’sinden %15,3’üne; Hollanda ise yaklaşık beşte ikide kaldı: 2021’de %39,0, 2025’te %38,9.
Seri bilerek 2021’de başlıyor. O yıl anket yeni bir AB tüzüğüne geçti ve Eurostat İtalya, Hollanda ve AB için seride bir kırılma işaretliyor; daha önceki değerler burada karşılaştırılmıyor.
| Yıl | İtalya | Hollanda | AB |
|---|---|---|---|
| 2021 | %62,8 | %4,2 | %24,0 |
| 2022 | %57,8 | %3,1 | %21,6 |
| 2023 | %54,9 | %2,3 | %20,1 |
| 2024 | %51,3 | %2,5 | %19,0 |
| 2025 | %51,0 | %2,4 | %18,4 |
Bu rakamların söylemedikleri
Nedenini söylemiyorlar. Burada ne İtalya’da ne Hollanda’da ne de başka bir yerde hiçbir iş yasası, çocuk bakım sistemi ya da ekonomik koşul ölçülmüyor.
Şu anda kimin daha fazla saat çalışacağını söylemiyorlar: Eurostat bunu ayrıca, eksik istihdam olarak ölçüyor. Diğerlerinin kendi tercihleriyle yarı zamanlı çalıştığını söylemiyorlar, yalnızca hangi başka nedeni belirttiklerini söylüyorlar; ücret ya da kimin kaç saat çalıştığı hakkında da hiçbir şey söylemiyorlar.
Bundan sonra ne olacağını söylemiyorlar. Bunlar yıllık anket rakamlarıdır ve hiçbiri bir tahmin değil.



