Skip to content
เข้าสู่ระบบเริ่มใช้ฟรี

บันทึก · 19 กันยายน 2026

ในญี่ปุ่น ผู้หญิงเป็นร้อยละ 45 ของผู้มีงานทำและร้อยละ 14 ของผู้บริหาร ในฟิลิปปินส์ ผู้หญิงมีสัดส่วนในกลุ่มผู้บริหารมากกว่าในกลุ่มผู้มีงานทำ

สิบแปดเศรษฐกิจ สัดส่วนละสองค่า คือผู้หญิงในกลุ่มคนที่การสำรวจกำลังแรงงานจัดเป็นผู้บริหารระดับสูงและระดับกลาง และผู้หญิงในกลุ่มผู้มีงานทำทั้งหมด จากการสำรวจเดียวกันในปีเดียวกัน ไม่ใช่ค่าจ้าง ไม่ใช่คณะกรรมการบริษัท และหนึ่งปีต่อประเทศ ทุกอย่างด้านล่างนี้ ตรวจสอบได้กับตลาดสด.

14.5%ของผู้บริหารระดับสูงและระดับกลางในญี่ปุ่นเป็นผู้หญิงในปี 2023 เทียบกับ 45.2% ของผู้มีงานทำ อัตราส่วนต่ำเป็นอันดับสามใน 115 ประเทศ
43.5%ของผู้บริหารในฟิลิปปินส์เป็นผู้หญิงในปี 2024 มากกว่าสัดส่วน 40.9% ของพวกเธอในกลุ่มผู้มีงานทำ
94ประเทศจาก 115 ประเทศมีสัดส่วนผู้หญิงในกลุ่มผู้บริหารน้อยกว่าในกลุ่มผู้มีงานทำ มัธยฐานของอัตราส่วนคือ 0.79

สี่สิบห้าจากร้อยผู้มีงานทำ สิบสี่จากร้อยผู้บริหาร

ในปีล่าสุดที่เผยแพร่ ผู้หญิงเป็น 45.2% ของผู้มีงานทำในญี่ปุ่น และ 14.5% ของผู้บริหารระดับสูงและระดับกลาง ในฟิลิปปินส์ผู้หญิงเป็น 40.9% ของผู้มีงานทำและ 43.5% ของผู้บริหาร ตามสัดส่วนผู้หญิงในกลุ่มผู้บริหาร ญี่ปุ่นอยู่อันดับที่ 111 จาก 115 ประเทศ ฟิลิปปินส์อยู่อันดับที่ 19 ตารางวางสองประเทศนี้ไว้ท่ามกลางเศรษฐกิจอื่นที่โต๊ะข่าวนี้เผยแพร่ พร้อมกับสหรัฐอเมริกา บราซิล อียิปต์ ปากีสถาน และบังกลาเทศ

สัดส่วนเหล่านี้กระจายจากปลายหนึ่งของมาตรวัดไปอีกปลายหนึ่ง ผู้หญิงเป็นอย่างน้อยครึ่งหนึ่งของผู้บริหารระดับสูงและระดับกลางในหกจาก 115 ประเทศ และน้อยกว่าหนึ่งในห้าในสิบประเทศ ประเทศมัธยฐานอยู่ที่ 34.9% บาฮามาสที่ 57.8% รายงานสัดส่วนสูงที่สุด และบังกลาเทศที่ 7.2% ต่ำที่สุด แม้ผู้หญิงจะเป็น 33.1% ของผู้มีงานทำในบังกลาเทศ ในสิบแปดประเทศ สหรัฐอเมริกาสูงที่สุดที่ 44.1%

เมื่อเทียบกับสัดส่วนในกำลังแรงงาน ผู้หญิงมีตัวแทนในฝ่ายบริหารน้อยเกินไปแทบทุกแห่ง ใน 94 จาก 115 ประเทศ สัดส่วนของพวกเธอในกลุ่มผู้บริหารน้อยกว่าสัดส่วนในกลุ่มผู้มีงานทำ และมัธยฐานของอัตราส่วนทั้งสองอยู่ที่ 0.79 ของญี่ปุ่นอยู่ที่ 0.32 ต่ำเป็นอันดับสาม รองจากบังกลาเทศที่ 0.22 และแองโกลา ของอินเดียอยู่ที่ 0.38 และของปากีสถาน 0.40 ใน 21 ประเทศอัตราส่วนเกินหนึ่ง รวมถึงฟิลิปปินส์ที่ 1.06 อียิปต์ที่ 0.98 ใกล้ความเท่าเทียม โดยผู้หญิงอยู่ราว 22% ในทั้งสองกลุ่ม

ที่มา: แหล่งข้อมูล
สัดส่วนผู้หญิงในกลุ่มผู้บริหารระดับสูงและระดับกลาง และในกลุ่มผู้มีงานทำทั้งหมดอายุ 15 ปีขึ้นไป จากการสำรวจและปีเดียวกัน ปีล่าสุดที่เผยแพร่ สำหรับสิบแปดเศรษฐกิจ พร้อมอัตราส่วนของค่าแรกต่อค่าที่สอง เรียงตามสัดส่วนในกลุ่มผู้บริหาร จากสูงที่สุด อันดับคิดตามสัดส่วนนั้น ในบรรดา 115 ประเทศที่รายงานทั้งสองค่า
เศรษฐกิจปีผู้หญิง % ของผู้บริหารผู้หญิง % ของผู้มีงานทำอัตราส่วนอันดับใน 115
สหรัฐอเมริกา202544.1%47.1%0.9416
ฟิลิปปินส์202443.5%40.9%1.0619
โปแลนด์202540.6%46.2%0.8829
สหราชอาณาจักร202540.5%48.6%0.8330
ฝรั่งเศส202438.7%48.8%0.7938
บราซิล202538.7%43.4%0.8939
โปรตุเกส202438.7%49.3%0.7840
สเปน202437.0%46.4%0.8048
ไทย202534.5%46.3%0.7560
เยอรมนี202427.7%46.8%0.5982
เวียดนาม202426.1%48.0%0.5489
อินโดนีเซีย202324.8%39.2%0.6396
อียิปต์202422.3%22.7%0.98101
ตุรกี202521.7%33.1%0.66102
ญี่ปุ่น202314.5%45.2%0.32111
อินเดีย202511.9%31.2%0.38113
ปากีสถาน20259.6%24.2%0.40114
บังกลาเทศ20247.2%33.1%0.22115

รายได้ไม่ได้ปิดช่องว่าง

ใน 115 ประเทศ สัดส่วนผู้หญิงในกลุ่มผู้บริหารเคลื่อนไปกับรายได้เพียงเล็กน้อย ที่บวก 0.27 กับลอการิทึมของจีดีพีต่อหัว และอัตราส่วนต่อสัดส่วนในกลุ่มผู้มีงานทำแทบไม่เคลื่อนเลย ที่บวก 0.10 ในที่ที่ผู้หญิงครองงานมากขึ้น พวกเธอไม่จำเป็นต้องครองตำแหน่งบริหารมากขึ้น สองสัดส่วนมีสหสัมพันธ์กันที่บวก 0.27 เวียดนามแสดงประเด็นนี้ โดยผู้หญิงเป็น 48.0% ของผู้มีงานทำ และ 26.1% ของผู้บริหาร

เมื่อแบ่งเป็นสามกลุ่มตามรายได้ กลุ่มที่รวยที่สุดต่ำกว่าความเท่าเทียมใน 36 จาก 39 ประเทศ กลุ่มที่จนที่สุดใน 30 จาก 38 และกลุ่มกลางใน 28 จาก 38 อัตราส่วนเฉลี่ยอยู่ที่ 0.75 ในกลุ่มที่จนที่สุด 0.87 ในกลุ่มกลาง และ 0.77 ในกลุ่มที่รวยที่สุด สิ่งที่เข้าใกล้ความเท่าเทียมที่สุดคือกลางของมาตรวัดรายได้ ไม่ใช่ยอดบนสุด

ญี่ปุ่นและฟิลิปปินส์อยู่คนละฝั่งของข้อค้นพบนั้น รายได้ต่อหัวของญี่ปุ่นเป็น 4.6 เท่าของฟิลิปปินส์ และอยู่ในกลุ่มที่รวยที่สุด ส่วนฟิลิปปินส์อยู่ในกลุ่มที่จนที่สุด ในบรรดาประเทศร่ำรวย อัตราส่วนยังแตกต่างกันมาก คือ 0.32 ในญี่ปุ่น 0.59 ในเยอรมนี และ 0.94 ในสหรัฐอเมริกา

ที่มา: แหล่งข้อมูลแต่ละสัดส่วนนับอะไร
  1. ผู้บริหารคือคนที่การสำรวจกำลังแรงงานจัดไว้ในสามกลุ่มของการจัดประเภทอาชีพสากล (ISCO-08 กลุ่ม 11 12 และ 13) ได้แก่ ผู้บริหารสูงสุด ข้าราชการระดับสูง และสมาชิกฝ่ายนิติบัญญัติ ผู้จัดการฝ่ายบริหารและการพาณิชย์ และผู้จัดการฝ่ายการผลิตและบริการเฉพาะทาง ผู้จัดการโรงแรม ค้าปลีก และบริการอื่น (กลุ่ม 14) ไม่รวมอยู่
  2. เกณฑ์เปรียบเทียบคือสัดส่วนผู้หญิงในกลุ่มผู้มีงานทำทั้งหมดอายุ 15 ปีขึ้นไป จากการสำรวจเดียวกันในปีเดียวกัน อัตราส่วนหารสัดส่วนแรกด้วยสัดส่วนที่สอง 1 หมายความว่าผู้หญิงมีอยู่ในกลุ่มผู้บริหารเท่ากับในกลุ่มผู้มีงานทำ 0.5 หมายความว่ามีครึ่งหนึ่ง
  3. ทั้งสองเป็นการนับคน ผู้หญิงที่นำทีมห้าคนกับผู้ชายที่นำกระทรวงหนึ่งถูกนับคนละหนึ่งครั้ง ไม่มีสัดส่วนใดบอกอะไรเกี่ยวกับค่าจ้าง ระดับภายในฝ่ายบริหาร หรือคณะกรรมการบริษัท

ดังนั้น 14.5% ของญี่ปุ่นจึงไม่ได้บอกว่าบริษัท 14 จากร้อยแห่งนำโดยผู้หญิง และไม่ได้บอกว่าผู้บริหารได้รับค่าตอบแทนเท่าใด มันบอกว่าในร้อยคนที่การสำรวจจัดเป็นผู้บริหารระดับสูงหรือระดับกลาง มีผู้หญิง 14.5 คน ขณะที่ผู้หญิงเป็น 45.2 จากร้อยของผู้มีงานทำทั้งหมด และอัตราส่วนที่เกินหนึ่งของฟิลิปปินส์บอกว่าที่นั่นผู้หญิงมีสัดส่วนในกลุ่มผู้บริหารมากกว่าในกลุ่มผู้มีงานทำ ไม่ได้บอกว่าพวกเธอได้ค่าจ้างสูงกว่าหรือได้เลื่อนตำแหน่งเร็วกว่า

สองสัดส่วนจากการสำรวจเดียว และการอ่านที่หลงลืมว่าแต่ละค่านับอะไรย่อมกล่าวสิ่งที่แหล่งข้อมูลไม่ได้กล่าว

สิ่งที่สัดส่วนนี้ไม่ได้บอก

ไม่ได้บอกว่าใครนำบริษัทที่ใหญ่ที่สุด ในมาตรวัดนี้ ผู้บริหารระดับสูงและระดับกลางคือสามกลุ่มของการจัดประเภทอาชีพสากล ได้แก่ ผู้บริหารสูงสุด ข้าราชการระดับสูง และสมาชิกฝ่ายนิติบัญญัติ ผู้จัดการฝ่ายบริหารและการพาณิชย์ และผู้จัดการฝ่ายการผลิตและบริการเฉพาะทาง ผู้หญิงที่นำทีมห้าคนกับผู้ชายที่นำกระทรวงหนึ่งถูกนับคนละหนึ่งครั้ง และคณะกรรมการบริษัทไม่รวมอยู่

ไม่ได้บอกว่าผู้บริหารได้รับค่าตอบแทนเท่าใด และไม่ได้บอกว่าสิ่งใดเพิ่มขึ้นหรือลดลง ค่าจ้างไม่อยู่ในตัวเลขเหล่านี้ และแต่ละประเทศปรากฏเพียงครั้งเดียวในปีล่าสุดของตนเอง ระหว่างปี 2022 ถึง 2025 ไม่มีสิ่งใดในที่นี้เปรียบเทียบประเทศหนึ่งกับตัวเอง

และไม่ได้ระบุสาเหตุหรือคำตัดสินใดๆ กฎหมาย โควตา การดูแลเด็ก ชั่วโมงทำงาน การศึกษา และธรรมเนียม ล้วนอยู่เบื้องหลังตัวเลขเหล่านี้ และไม่มีสิ่งใดถูกวัดในที่นี้ ดังนั้นจึงไม่มีสิ่งใดในที่นี้บอกว่าเหตุใดอัตราส่วนของญี่ปุ่นจึงต่ำ หรือเหตุใดของฟิลิปปินส์จึงสูง

สิ่งที่ข้อมูลยืนยันได้

  • ในปีล่าสุดที่เผยแพร่ ผู้หญิงเป็น 14.5% ของผู้บริหารระดับสูงและระดับกลางของญี่ปุ่น และ 45.2% ของผู้มีงานทำ (2023) อัตราส่วน 0.32 ต่ำเป็นอันดับสามใน 115 ประเทศ ในฟิลิปปินส์ 43.5% ของผู้บริหารและ 40.9% ของผู้มีงานทำ (2024) อัตราส่วน 1.06
  • ใน 115 ประเทศ มัธยฐานของสัดส่วนผู้หญิงในกลุ่มผู้บริหารคือ 34.9% หกประเทศอยู่ที่ 50% ขึ้นไป และสิบประเทศต่ำกว่า 20% พิสัยอยู่ระหว่าง 7.2% ในบังกลาเทศถึง 57.8% ในบาฮามาส
  • ใน 94 จาก 115 ประเทศ สัดส่วนผู้หญิงในกลุ่มผู้บริหารน้อยกว่าสัดส่วนในกลุ่มผู้มีงานทำ มัธยฐานของอัตราส่วนคือ 0.79 และ 21 ประเทศสูงกว่าหนึ่ง
  • สัดส่วนผู้บริหารมีสหสัมพันธ์บวก 0.27 กับลอการิทึมของรายได้ และอัตราส่วนบวก 0.10 กลุ่มประเทศที่รวยที่สุดต่ำกว่าความเท่าเทียมใน 36 จาก 39 กลุ่มที่จนที่สุดใน 30 จาก 38 และกลุ่มกลางใน 28 จาก 38 โดยมีอัตราส่วนเฉลี่ย 0.77 0.75 และ 0.87

สิ่งที่ยืนยันไม่ได้

  • ว่าผู้บริหารหญิงได้ค่าจ้างน้อยกว่าหรือมากกว่า ค่าจ้างไม่อยู่ในตัวเลขเหล่านี้
  • สิ่งใดเกี่ยวกับคณะกรรมการบริษัทหรือผู้บริหารสูงสุดเพียงอย่างเดียว ฝ่ายบริหารในที่นี้เป็นหมวดหมู่ของการสำรวจที่ครอบคลุมสามกลุ่มอาชีพ
  • ว่าสัดส่วนใดเพิ่มขึ้นหรือลดลง หนึ่งปีต่อประเทศ และคนละปีระหว่างประเทศ ไม่มีสิ่งใดในที่นี้เป็นแนวโน้ม
  • สาเหตุใดๆ รวมถึงกฎหมาย โควตา การดูแลเด็ก ชั่วโมงทำงาน การศึกษา หรือธรรมเนียม ไม่มีสิ่งใดถูกวัดในที่นี้
  • สิ่งใดเกี่ยวกับเกาหลีใต้ จีน หรือโมร็อกโก ซึ่งไม่ได้รายงานชุดข้อมูลนี้ หรือเกี่ยวกับสัดส่วนของเศรษฐกิจขนาดเล็ก ที่ฝ่ายบริหารเป็นตัวอย่างขนาดเล็ก

วิธีการ

  1. สองมาตรวัดจากการสำรวจเดียว กระแสข้อมูล ILOSTAT DF_SDG_0552_NOC_RT ตัวชี้วัดเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน 5.5.2 สัดส่วนผู้หญิงในตำแหน่งผู้บริหารระดับสูงและระดับกลาง และ DF_EMP_TEMP_SEX_AGE_NB การมีงานทำจำแนกตามเพศ ทุกคนอายุ 15 ปีขึ้นไป อ่านผ่าน SDMX API ของ ILO เมื่อวันที่ 19 กันยายน 2026 สำหรับแต่ละประเทศใช้ปีล่าสุดระหว่าง 2022 ถึง 2025 ที่ทั้งสองมาจากการสำรวจเดียวกัน ทุกตัวเลขมาจากการสำรวจกำลังแรงงานหรือครัวเรือนระดับชาติที่ ILO ปรับให้สอดคล้องกัน
  2. ค่ารวมไม่ใช่ประเทศ ภูมิภาคและกลุ่มรายได้ถูกตัดออกโดยเก็บเฉพาะรหัสในรายชื่อประเทศของธนาคารโลก เหลือ 117 ประเทศที่มีสัดส่วนผู้บริหารตั้งแต่ปี 2022 และ 115 ประเทศที่มีตัวเลขผู้มีงานทำจากการสำรวจเดียวกันในปีเดียวกัน คือ 50 ประเทศที่ปีล่าสุดคือ 2024 44 ประเทศที่ 2025 11 ประเทศที่ 2023 และ 10 ประเทศที่ 2022 ทุกอันดับและทุกการนับคิดจาก 115 เกาหลีใต้ จีน และโมร็อกโกไม่ได้รายงานชุดข้อมูลนี้ ตารางจึงมีสิบสามจากสิบหกตลาดของโต๊ะข่าวนี้และอีกห้าเศรษฐกิจ
  3. มัธยฐานคือค่าที่ 58 จาก 115 ค่า คือ 34.88% แสดงเป็น 34.9% อัตราส่วนคือสัดส่วนในกลุ่มผู้บริหารหารด้วยสัดส่วนในกลุ่มผู้มีงานทำ ในประเทศและปีเดียวกัน มัธยฐานของมันคือ 0.793 แสดงเป็น 0.79 และมัธยฐานของช่องว่างระหว่างสองสัดส่วนคือ 9.5 จุด หกประเทศอยู่ที่ 50% ขึ้นไป และสิบประเทศต่ำกว่า 20% ใน 94 ประเทศอัตราส่วนต่ำกว่าหนึ่ง และใน 21 ประเทศสูงกว่า
  4. สหสัมพันธ์คือสัมประสิทธิ์เพียร์สันใน 115 ประเทศ ระหว่างสัดส่วนผู้บริหารและอัตราส่วน กับลอการิทึมธรรมชาติของจีดีพีต่อหัวตามความเท่าเทียมของอำนาจซื้อ (ธนาคารโลก NY.GDP.PCAP.PP.KD ปี 2024) และระหว่างสัดส่วนผู้บริหารกับสัดส่วนผู้มีงานทำ กลุ่มรายได้สามกลุ่มแบ่ง 115 ประเทศที่ราว 12,000 และ 36,000 ดอลลาร์ อัตราส่วนของแต่ละกลุ่มคือค่าเฉลี่ยแบบไม่ถ่วงน้ำหนักของสมาชิก สิ่งเหล่านี้บรรยายว่าตัวเลขเรียงกันอย่างไรระหว่างประเทศ ไม่ใช่ว่าประเทศใดเคลื่อนไปอย่างไร
  5. ฝ่ายบริหารเป็นกลุ่มเล็กในการสำรวจครัวเรือน และในเศรษฐกิจขนาดเล็ก สัดส่วนของมันอาจแกว่งระหว่างปี มอนเตเนโกรอยู่ที่ 22.7% ในปี 2023 และ 48.1% ในปี 2024 บทความนี้ไม่ได้อ้างตัวเลขใดที่อาศัยตัวอย่างเช่นนั้น การปัดเศษทำครั้งเดียวเมื่อแสดงผล อัตราส่วนของญี่ปุ่นคือ 0.320 จาก 14.494 และ 45.241 และรายได้ต่อหัวของญี่ปุ่นเป็น 4.6 เท่าของฟิลิปปินส์ คือ 47,480 เทียบกับ 10,378 ดอลลาร์

BabZituna ให้คะแนนทุกงานเทียบกับโปรไฟล์ของคุณในหกมิติจริง และเผยแพร่สิ่งที่วัดได้และวัดไม่ได้ ดูตลาดสด

ตลาดในบทความนี้ แบบเรียลไทม์

ฉบับก่อนหน้า