การสำรวจเดียวกัน ปีเดียวกัน คำตอบตรงข้าม
ในปี 2025 คนพิการในลิทัวเนีย 9.7% อยู่ในกำลังแรงงาน เทียบกับ 27.7% ในสวีเดน คืออันดับที่ 2 และ 70 จาก 104 เศรษฐกิจที่รายงานทั้งสองกลุ่ม ตัวเลขทั้งสองมาจาก EU-SILC การสำรวจเดียวกันที่ดำเนินตามข้อกำหนดเดียวกันในทั้งสองประเทศ ในปีเดียวกัน
และคำอธิบายที่ชัดที่สุดก็ไปไม่รอดถึงคอลัมน์ที่สองของตาราง ในกลุ่มคนที่ไม่พิการ ลิทัวเนียเป็นฝ่ายที่กระตือรือร้นกว่า 66.3% ต่อ 57.1% ลิทัวเนียจึงไม่ใช่ประเทศที่มีคนทำงานน้อยกว่า ความต่างถูกจำกัดอยู่ที่กลุ่มเดียว ช่องว่างคือ 56.6 จุดในลิทัวเนียและ 29.4 ในสวีเดน
การกระจายกว้าง และไม่ใช่ผลพลอยได้จากว่าใครเป็นคนถาม เฉพาะภายใน EU-SILC ซึ่งมี 29 เศรษฐกิจใช้แบบสอบถามเดียวกัน ช่องว่างไล่จาก 29.1 จุดในสวิตเซอร์แลนด์ไปถึง 56.6 ของลิทัวเนีย ทั้ง 104 แห่งมีค่ามัธยฐาน 35.2 จุด มี 34 เศรษฐกิจอยู่เหนือ 40 และ 17 แห่งต่ำกว่า 20
| เศรษฐกิจ | ปี | พิการ | ไม่พิการ | ช่องว่าง, จุด | อันดับจาก 104 |
|---|---|---|---|---|---|
| ลิทัวเนีย | 2025 | 9.7% | 66.3% | 56.6 | 2 |
| กรีซ | 2025 | 8.3% | 58.9% | 50.6 | 7 |
| ฮังการี | 2025 | 14.4% | 64.4% | 50.1 | 8 |
| โรมาเนีย | 2025 | 1.9% | 51.7% | 49.8 | 9 |
| อินโดนีเซีย | 2023 | 18.5% | 68.3% | 49.8 | 10 |
| โปรตุเกส | 2025 | 13.0% | 62.7% | 49.6 | 11 |
| สเปน | 2025 | 18.6% | 61.9% | 43.3 | 24 |
| สหรัฐอเมริกา | 2025 | 24.8% | 68.0% | 43.2 | 25 |
| ไทย | 2019 | 31.4% | 71.2% | 39.8 | 35 |
| ตุรกี | 2024 | 15.8% | 53.6% | 37.8 | 41 |
| เยอรมนี | 2022 | 19.5% | 57.3% | 37.8 | 42 |
| โปแลนด์ | 2025 | 10.3% | 45.9% | 35.6 | 51 |
| ฝรั่งเศส | 2025 | 26.1% | 60.0% | 33.9 | 57 |
| สหราชอาณาจักร | 2025 | 39.2% | 72.3% | 33.1 | 59 |
| สวีเดน | 2025 | 27.7% | 57.1% | 29.4 | 70 |
| อียิปต์ | 2024 | 19.2% | 48.2% | 29.0 | 72 |
| เคนยา | 2019 | 75.7% | 66.5% | -9.2 | 104 |
ประเทศยิ่งร่ำรวย ช่องว่างยิ่งกว้าง
ทิศทางนี้ทำให้ผู้อ่านส่วนใหญ่แปลกใจ ทั้ง 104 เศรษฐกิจ ช่องว่างสัมพันธ์กับรายได้ต่อหัวที่ 0.55 โดยค่ามัธยฐานไล่จากหนึ่งในสามที่ยากจนที่สุดไปถึงที่ร่ำรวยที่สุดคือ 26.1, 34.2 และ 42.5 จุด ช่องว่างที่กว้างที่สุดในตารางอยู่ในยุโรป ส่วนที่แคบที่สุดไม่ได้อยู่ที่นั่น
และความสัมพันธ์ทั้งหมดนั้นวางอยู่บนด้านเดียว รายได้ทำนายการมีส่วนร่วมของคนพิการที่ ลบ 0.49 และทำนายการมีส่วนร่วมของคนที่ไม่พิการที่ ลบ 0.00 นั่นคือไม่ทำนายเลย การมีส่วนร่วมค่ามัธยฐานของคนพิการลดจาก 33.2% ในหนึ่งในสามที่ยากจนที่สุด เหลือ 18.2% ในที่ร่ำรวยที่สุด ขณะที่ของคนอื่นแทบไม่ขยับ จาก 65.1% เป็น 60.2%
ท้ายตารางคือจุดที่เห็นเรื่องนี้ชัดที่สุด เคนยารายงานการมีส่วนร่วม 75.7% ในกลุ่มคนพิการ เทียบกับ 66.5% ในกลุ่มคนอื่น เป็นช่องว่าง ลบ 9.2 จุด และบูร์กินาฟาโซกับนาอูรูคืออีกสองแห่งที่ไม่มีช่องว่างเลย ทั้งสามอยู่ในกลุ่มเศรษฐกิจที่ยากจนที่สุดที่นี่ และหัวข้อที่สามจะบอกว่านั่นหมายความว่าอย่างไรและไม่ได้หมายความว่าอย่างไร
ช่องว่างที่แคบอาจหมายถึงอะไร
การอยู่นอกตลาดแรงงานเป็นทางเลือกเฉพาะในที่ซึ่งแบกรับไหว ในที่ซึ่งแทบไม่มีรายได้สำหรับความพิการ คนพิการหยุดหางานไม่ได้ และมาตรวัดนี้นับพวกเขาว่ามีส่วนร่วม ช่องว่างที่แคบเข้ากันได้กับประเทศที่โอบรับแรงงานพิการ และเข้ากันได้พอ ๆ กันกับประเทศที่ไม่มีอะไรให้พวกเขาพึ่งพิงเลย
มาตรวัดนี้ก็มองไม่เห็นการรับเข้าทำงานเช่นกัน มันนับคนที่ทำงานกับคนที่หางานรวมกัน จึงแยกนายจ้างที่ไม่ยอมรับคนเข้าทำงาน ออกจากตลาดแรงงานที่ใครบางคนไม่เคยได้เข้าไปไม่ได้ ทั้งสองมีสาเหตุต่างกันและทางแก้ต่างกัน และตัวเลขนี้ไม่ได้แยกมันออกจากกัน
เพศแบ่งกลุ่มคนพิการคล้ายกับที่แบ่งคนอื่น ๆ ในบรรดาคนพิการ การมีส่วนร่วมของผู้ชายสูงกว่าผู้หญิงใน 94 จาก 102 เศรษฐกิจที่เผยแพร่ทั้งสอง โดยช่องว่างค่ามัธยฐานคือ 7.8 จุด ในตารางนี้ อียิปต์กว้างที่สุด คือ 28.5% สำหรับผู้ชาย เทียบกับ 8.1% สำหรับผู้หญิง
- นี่คือกำลังแรงงาน ไม่ใช่การจ้างงาน มันนับทั้งคนที่กำลังทำงานและคนที่กำลังหางาน ตัวเลขที่ต่ำไม่ได้บอกว่าคนเหล่านั้นสมัครแล้วถูกปฏิเสธ แต่บอกว่าพวกเขาอยู่นอกตลาดแรงงานไปเลย ซึ่งเป็นคนละเรื่องและมีสาเหตุคนละชุด
- ช่องว่างคือผลต่างภายในการสำรวจเดียว วิธีที่แต่ละประเทศตัดสินว่าใครนับเป็นคนพิการแตกต่างกันมาก ระดับจึงไม่อาจจัดอันดับข้ามประเทศได้อย่างมั่นใจ ที่นี่ทั้งสองกลุ่มมาจากแบบสอบถามเดียวกัน ประเทศเดียวกัน และปีเดียวกัน นี่คือเหตุผลที่บทความนี้เริ่มจากช่องว่างไม่ใช่จากระดับ
- ช่องว่างที่แคบไม่ใช่การมีส่วนร่วมอย่างเท่าเทียม ในที่ซึ่งแทบไม่มีรายได้สำหรับความพิการ การอยู่นอกตลาดแรงงานไม่ใช่ทางเลือก และการมีส่วนร่วมของคนพิการอาจสูงด้วยเหตุผลที่ไม่มีใครปรารถนา สามเศรษฐกิจที่ไม่มีช่องว่างเลยอยู่ในกลุ่มที่ยากจนที่สุดในชุดนี้
ดังนั้น 9.7% ของลิทัวเนียจึงไม่ได้บอกว่าคนพิการชาวลิทัวเนียถูกปฏิเสธงาน และ 27.7% ของสวีเดนก็ไม่ได้บอกว่าสวีเดนจ้างพวกเขา ทั้งสองบอกว่าในบรรดาคนพิการที่ถูกนับในลิทัวเนียปี 2025 ทุกหนึ่งร้อยคนมี 9.7 คนที่กำลังทำงานหรือกำลังหางาน และในสวีเดนมี 27.7 คน
หนึ่งอัตรา สองกลุ่ม หนึ่งแบบสอบถาม และการอ่านที่ลืมว่าอันไหนเป็นอันไหน ย่อมพูดในสิ่งที่แหล่งข้อมูลไม่ได้พูด
สิ่งที่ช่องว่างนี้ไม่ได้บอก
มันไม่ได้บอกว่าประเทศหนึ่งปฏิบัติต่อคนพิการดีกว่าอีกประเทศหนึ่ง ช่องว่างที่แคบอาจหมายถึงการโอบรับ หรืออาจหมายถึงไม่มีทางเลือกอื่น ไม่มีอะไรที่นี่ตัดสินระหว่างสองอย่างนั้น และไม่มีการจัดอันดับประเทศใด ๆ ตามมา
มันไม่ได้วัดการรับเข้าทำงาน หรือการเลือกปฏิบัติในการรับเข้าทำงาน กำลังแรงงานนับคนที่กำลังหางานว่ามีส่วนร่วม ดังนั้นคนที่ถูกปฏิเสธมาร้อยงานกับคนที่ทำงานมาสามสิบปีจึงถูกนับแบบเดียวกัน
และมันไม่ได้ระบุสาเหตุใด ๆ เงินช่วยเหลือความพิการ โควตา การเดินทาง การปรับสภาพที่ทำงาน และโครงสร้างอายุของแต่ละกลุ่ม ล้วนยืนอยู่เบื้องหลังตัวเลขเหล่านี้ และไม่มีสิ่งใดถูกวัดที่นี่ แต่ละเศรษฐกิจปรากฏเพียงครั้งเดียวในปีล่าสุดของตน ไม่มีอะไรที่นี่บอกว่าช่องว่างใดกว้างขึ้นหรือแคบลง
สิ่งที่ข้อมูลยืนยันได้
- ในปี 2025 คนพิการในลิทัวเนีย 9.7% อยู่ในกำลังแรงงาน เทียบกับ 27.7% ในสวีเดน จากการสำรวจเดียวกันในปีเดียวกัน อยู่อันดับที่ 2 และ 70 จาก 104 เศรษฐกิจ ส่วนในกลุ่มคนที่ไม่พิการ ลำดับกลับด้าน 66.3% ต่อ 57.1%
- ทั้ง 104 แห่ง ช่องว่างค่ามัธยฐานคือ 35.2 จุด เฉพาะภายใน EU-SILC ซึ่งมี 29 เศรษฐกิจใช้แบบสอบถามเดียวกัน ไล่จาก 29.1 จุดถึง 56.6
- ช่องว่างสัมพันธ์กับรายได้ต่อหัวที่ 0.55 โดยค่ามัธยฐานไล่จากหนึ่งในสามที่ยากจนที่สุดไปถึงที่ร่ำรวยที่สุดคือ 26.1, 34.2 และ 42.5 จุด รายได้ทำนายการมีส่วนร่วมของคนพิการที่ ลบ 0.49 และของคนอื่นที่ ลบ 0.00
- ในบรรดาคนพิการ การมีส่วนร่วมของผู้ชายสูงกว่าผู้หญิงใน 94 จาก 102 เศรษฐกิจที่เผยแพร่ทั้งสอง โดยช่องว่างค่ามัธยฐานคือ 7.8 จุด
สิ่งที่ยืนยันไม่ได้
- ว่าช่องว่างที่แคบหมายถึงประเทศที่ดีกว่า ในที่ซึ่งไม่มีรายได้สำหรับความพิการ การอยู่นอกตลาดแรงงานไม่ใช่ทางเลือก และสามในช่องว่างที่แคบที่สุดที่นี่อยู่ในเศรษฐกิจที่ยากจนที่สุด
- สิ่งใดเกี่ยวกับการรับเข้าทำงานหรือการเลือกปฏิบัติ กำลังแรงงานนับคนที่กำลังหางานว่ามีส่วนร่วม จึงแยกนายจ้างที่ปฏิเสธออกจากตลาดที่ใครบางคนไม่เคยได้เข้าไปไม่ได้
- สิ่งใดเกี่ยวกับเงินช่วยเหลือ โควตา การเดินทาง หรือการปรับสภาพที่ทำงาน ไม่มีสิ่งใดถูกวัดที่นี่ และไม่มีการระบุสาเหตุใด ๆ
- แนวโน้มใด ๆ หนึ่งปีต่อหนึ่งเศรษฐกิจ และปีกับเครื่องมือก็ต่างกันไปในแต่ละแห่ง ไม่มีอะไรที่นี่บอกว่าช่องว่างใดกว้างขึ้นหรือแคบลง
- สิ่งใดเกี่ยวกับเศรษฐกิจที่ไม่เผยแพร่การจำแนกตามความพิการเลย ซึ่งรวมถึงญี่ปุ่น จีน เกาหลีใต้ อินเดีย เวียดนาม และฟิลิปปินส์
วิธีการ
- หนึ่งมาตรวัด หนึ่งการสำรวจต่อหนึ่งเศรษฐกิจ ดาต้าโฟลว์ของ ILOSTAT รหัส DF_EAP_DWAP_SEX_DSB_RT อัตราการมีส่วนร่วมในกำลังแรงงานจำแนกตามเพศและสถานะความพิการ อายุ 15 ปีขึ้นไป อ่านผ่าน SDMX API ขององค์การแรงงานระหว่างประเทศเมื่อวันที่ 23 กันยายน 2026 (วันที่มาจากเวลาบันทึกของไฟล์ที่ดาวน์โหลด คือ 20:28 และ 20:33) สำหรับแต่ละเศรษฐกิจใช้ปีล่าสุดระหว่าง 2019 ถึง 2025 ที่มีทั้งตัวเลขของคนพิการและคนไม่พิการจากแหล่งที่รายงานเดียวกัน และช่องว่างคือตัวหลังลบตัวแรก หากปีใดให้ทั้งสองจากการสำรวจคนละชุด จะไม่ใช้ปีนั้น
- ค่ารวมไม่ใช่ประเทศ ภูมิภาคและกลุ่มรายได้ถูกตัดออกโดยเก็บเฉพาะรหัสที่อยู่ในรายชื่อประเทศของธนาคารโลก เหลือ 104 เศรษฐกิจ โดย 45 แห่งมีปีล่าสุดเป็น 2025, 16 แห่งเป็น 2024, 9 แห่งเป็น 2023, 17 แห่งเป็น 2022, 8 แห่งเป็น 2021, 3 แห่งเป็น 2020 และ 6 แห่งเป็น 2019 หกในสิบหกภาษาของกองบรรณาธิการไม่มีเศรษฐกิจใดอยู่ในชุดนี้เลย เพราะประเทศของพวกเขาไม่เผยแพร่การจำแนกตามความพิการ ได้แก่ ญี่ปุ่น จีน เกาหลี ฮินดี เวียดนาม และฟิลิปิโน
- เครื่องมือแตกต่างกัน และนั่นคือเหตุผลที่บทความนี้เริ่มจากผลต่าง ใน 104 ตัวเลข มี 48 ตัวมาจากการสำรวจรายได้และรายจ่ายของครัวเรือน ซึ่ง 29 ตัวเป็น EU-SILC, 43 ตัวมาจากการสำรวจกำลังแรงงาน, 7 ตัวมาจากสำมะโนประชากร และ 6 ตัวมาจากการสำรวจครัวเรือนแบบอื่น วิธีที่แต่ละแห่งระบุความพิการเป็นทางเลือกของแต่ละชาติ แต่ภายในเศรษฐกิจหนึ่ง ทั้งสองกลุ่มตอบแบบสอบถามเดียวกัน ช่องว่างจึงรอดพ้นความผันแปรนั้นในแบบที่ระดับไม่รอด
- ค่ามัธยฐานของ 104 ค่าคือค่าเฉลี่ยของค่าที่ 52 และ 53 ได้แก่ 35.2205 จุด แสดงเป็น 35.2 ไม่มีเศรษฐกิจใดอยู่ตรงนั้นพอดี และไม่มีเศรษฐกิจใดถูกเรียกว่าค่ามัธยฐาน มี 34 เศรษฐกิจอยู่เหนือ 40 จุด, 66 แห่งเหนือ 30, 17 แห่งต่ำกว่า 20 และ 3 แห่งอยู่ที่ศูนย์หรือต่ำกว่า ได้แก่ บูร์กินาฟาโซ เคนยา และนาอูรู ที่กว้างที่สุดคือเซเชลส์ที่ 63.4 ที่แคบที่สุดคือเคนยาที่ ลบ 9.2
- ค่าสหสัมพันธ์เป็นสัมประสิทธิ์เพียร์สันที่คำนวณจากทั้ง 104 แห่ง เทียบกับลอการิทึมธรรมชาติของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อหัวตามความเสมอภาคของอำนาจซื้อ (ธนาคารโลก NY.GDP.PCAP.PP.CD ปีล่าสุด) กลุ่มรายได้สามส่วนมี 34, 35 และ 35 เศรษฐกิจ กลุ่มที่ยากจนที่สุดต่ำกว่า 8,610 ดอลลาร์ต่อหัว และกลุ่มที่ร่ำรวยที่สุดสูงกว่า 43,902 ค่าของแต่ละกลุ่มคือค่ามัธยฐานของสมาชิก รายได้ต่อหัวของลิทัวเนียคือ 56,838 ดอลลาร์ และของสวีเดนคือ 72,529
- การปัดเศษทำเพียงครั้งเดียวตอนแสดงผล โดยเริ่มจากตัวเลขที่แหล่งข้อมูลให้ไว้สามตำแหน่งทศนิยม ลิทัวเนีย 9.671% และ 66.314% สวีเดน 27.731% และ 57.116% โรมาเนีย 1.924% สหราชอาณาจักร 39.215% เคนยา 75.678% การมีส่วนร่วมของคนพิการในสวีเดนเป็น 2.87 เท่าของลิทัวเนีย ซึ่งพาดหัวถ่ายทอดเป็นหนึ่งในสิบเทียบกับเกือบสามในสิบ
แหล่งข้อมูลปฐมภูมิ
BabZituna ให้คะแนนงานทุกตำแหน่งเทียบกับโปรไฟล์ของคุณในหกมิติที่มีอยู่จริง และเผยแพร่ว่าอะไรที่วัดได้และอะไรที่วัดไม่ได้ ดูตลาดสด.