Dwadzieścia godzin między najdłuższym tygodniem a najkrótszym
W ostatnim podanym roku pracujący w Zjednoczonych Emiratach Arabskich przepracowali średnio 50,5 godziny tygodniowo w głównym miejscu pracy, a w Holandii 30,2: najdłuższy tydzień wśród 110 krajów wobec 106. miejsca, 20 godzin różnicy. Tabela umieszcza oba kraje wśród pozostałych gospodarek, w których publikuje ta redakcja, oraz Pakistanu, Bangladeszu i Egiptu, gdzie tydzień przekracza 45 godzin.
Rozrzut jest szeroki na obu końcach. Szesnaście ze 110 krajów ma średnio 45 godzin lub więcej, a osiemnaście poniżej 35; kraj środkowy jest na poziomie 39,2. Lesotho, z 49,3 godziny, jest drugie za Emiratami, a Vanuatu, z 24,4, podaje najkrótszy tydzień ze wszystkich. Niemcy, z 33,3, i Holandia to dwa najkrótsze tygodnie wśród osiemnastu.
Mężczyźni pracują dłużej niż kobiety w 108 ze 110 krajów, z medianą 4,0 godziny tygodniowo. Różnica wynosi 18,5 godziny w Bangladeszu, 50,6 wobec 32,1, 14,4 w Pakistanie i 13,3 w Indiach; jest mniejsza niż godzina w dziesięciu krajach, w tym w Tajlandii z 0,2; a w dwóch, Emiratach i Tonga, to kobiety podają nieznacznie dłuższy tydzień, 50,6 wobec 50,5 w Emiratach.
| Gospodarka | Rok | Godziny, ogółem | Godziny, kobiety | Godziny, mężczyźni | Miejsce na 110 |
|---|---|---|---|---|---|
| Zjednoczone Emiraty Arabskie | 2025 | 50,5 | 50,6 | 50,5 | 1 |
| Pakistan | 2025 | 46,8 | 35,7 | 50,1 | 8 |
| Bangladesz | 2024 | 46,7 | 32,1 | 50,6 | 9 |
| Indie | 2025 | 45,5 | 36,3 | 49,6 | 13 |
| Egipt | 2024 | 45,1 | 40,0 | 46,1 | 16 |
| Tajlandia | 2025 | 42,4 | 42,3 | 42,5 | 31 |
| Turcja | 2025 | 42,1 | 38,6 | 43,7 | 36 |
| Wietnam | 2024 | 41,9 | 41,1 | 42,6 | 38 |
| Filipiny | 2024 | 41,2 | 40,9 | 41,4 | 41 |
| Polska | 2024 | 38,6 | 37,1 | 39,9 | 63 |
| Korea Południowa | 2025 | 38,5 | 35,4 | 41,0 | 64 |
| Indonezja | 2023 | 38,4 | 35,3 | 40,3 | 65 |
| Portugalia | 2025 | 37,3 | 35,8 | 38,7 | 78 |
| Hiszpania | 2025 | 36,1 | 33,7 | 38,2 | 83 |
| Francja | 2024 | 35,5 | 33,1 | 37,7 | 88 |
| Wielka Brytania | 2025 | 34,9 | 31,7 | 37,9 | 93 |
| Niemcy | 2024 | 33,3 | 29,4 | 36,6 | 102 |
| Holandia | 2024 | 30,2 | 26,2 | 33,8 | 106 |
Co porusza się wraz z długością tygodnia
W całej grupie 110 krajów długość tygodnia porusza się przeciwnie do dochodu, słabo: korelacja z logarytmem PKB na osobę wynosi minus 0,25. Porusza się przeciwnie do udziału kobiet w zasobach pracy, na poziomie minus 0,39, w 104 krajach mających obie wartości, i zgodnie z nieformalnym udziałem zatrudnienia, na poziomie plus 0,31, w 95. Żadna z trzech nie jest silna i wszystkie trzy porównują kraje między sobą, nie kraj z samym sobą.
Ranking krajów jest rankingiem godzin mężczyzn znacznie bardziej niż godzin kobiet. W całej grupie 110 średnia dla ogółu pracujących koreluje na poziomie 0,98 ze średnią mężczyzn i 0,89 ze średnią kobiet, a średnie obu płci korelują ze sobą tylko na poziomie 0,79. Bangladesz i Holandia to pokazują: Bangladeszki przepracowują średnio 32,1 godziny, krótszy tydzień niż Holendrzy z 33,8, podczas gdy Bangladeszczycy przepracowują 50,6.
Emiraty i Holandia leżą na dwóch końcach tej linii. W jednym kobiety i mężczyźni jednakowo podają tydzień powyżej 50 godzin. W drugim mężczyźni mają średnio 33,8, a kobiety 26,2, obie wartości najkrótsze wśród osiemnastu, a 20 godzin między oboma krajami to więcej niż jakakolwiek różnica między płciami w tabeli.
- GODZINY FAKTYCZNIE PRZEPRACOWANE, nie umowne ani zwyczajowe. Nadgodziny się liczą; urlopy, zwolnienia chorobowe i krótkie tygodnie też. Umowa na 35 godzin przepracowana przez 42 godziny liczy się jako 42, a przepracowana przez 20 jako 20.
- TYLKO GŁÓWNE MIEJSCE PRACY. Druga praca nie jest dodawana, więc wartość nie jest łącznym czasem pracy danej osoby, a kraj, w którym wielu ma dwie prace, jest mierzony po pierwszej.
- ŚREDNIA DLA WSZYSTKICH PRACUJĄCYCH w wieku 15 lat i więcej, łącznie z zatrudnionymi w niepełnym wymiarze, z badania aktywności ekonomicznej każdego kraju za ostatni podany rok, 2023, 2024 lub 2025.
Holenderskie 30,2 nie mówi więc, że Holender na pełnym etacie pracuje 30 godzin, a emirackie 50,5 nie mówi, co zapisano w emirackiej umowie: obie wartości są średnimi tego, co wszyscy pracujący zadeklarowali, że zrobili w tamtym tygodniu w głównym miejscu pracy. A kraj, w którym wielu pracuje w niepełnym wymiarze, ma z samej konstrukcji krótką średnią, co wartość odnotowuje, ale nie wyjaśnia.
Jedna liczba, trzy zastrzeżenia, a odczyt, który gubi choć jedno z nich, mówi coś, czego źródło nie mówi.
Czego godziny nie mówią
Nie mówią, kto ciężko pracuje. Wartość to godziny faktycznie przepracowane w głównym miejscu pracy, uśrednione dla wszystkich pracujących, więc druga praca nie jest liczona, a tydzień w niepełnym wymiarze jest. Źródło nie mówi, ile w krótkiej średniej to krótkie umowy, a ile krótkie dni, i nie mierzy ani wysiłku, ani produkcji, ani płacy.
Nie mówią, że jakikolwiek tydzień się wydłużył lub skrócił. Ostatni rok to 2025 dla 49 krajów, 2024 dla 49 i 2023 dla 12, a każdy kraj pojawia się raz, w swoim własnym roku. Nic tutaj nie porównuje kraju z samym sobą.
I nie wskazują ani przyczyny, ani werdyktu. Prawo o czasie pracy, płaca, umowy w niepełnym wymiarze, mieszanka pracy na roli, w fabryce i w biurze oraz udział kobiet w zatrudnieniu stoją za tymi liczbami i żadne z nich nie jest tu mierzone; nic tutaj nie mówi więc, dlaczego tydzień jest długi, ani że długi tydzień jest lepszy lub gorszy.
Co dane ustalają
- W ostatnim podanym roku pracujący w Zjednoczonych Emiratach Arabskich przepracowali średnio 50,5 godziny tygodniowo w głównym miejscu pracy (2025), a w Holandii 30,2 (2024): najdłuższy tydzień wśród 110 krajów i 106. miejsce, 20 godzin różnicy.
- W całej grupie 110 kraj środkowy jest na poziomie 39,2 godziny; szesnaście ma średnio 45 godzin lub więcej, a osiemnaście poniżej 35; rozpiętość sięga od 24,4 godziny w Vanuatu do 50,5 w Emiratach.
- Mężczyźni pracują dłużej niż kobiety w 108 ze 110 krajów, z medianą 4,0 godziny: 18,5 godziny w Bangladeszu, 14,4 w Pakistanie i 13,3 w Indiach; mniej niż godzina w dziesięciu krajach; a w Emiratach i Tonga tydzień kobiet jest nieznacznie dłuższy.
- Między krajami tydzień koreluje na poziomie minus 0,25 z logarytmem dochodu, minus 0,39 z udziałem kobiet w zasobach pracy i plus 0,31 z nieformalnym udziałem zatrudnienia; średnia ogółu pracujących podąża za godzinami mężczyzn na poziomie 0,98, a kobiet 0,89.
Czego nie ustalają
- Że ktokolwiek pracuje ciężej. Godziny to nie wysiłek, produkcja ani płaca.
- Że jakikolwiek tydzień się wydłużył lub skrócił. Jeden rok na kraj i różne lata między krajami: nic tutaj nie jest trendem.
- Żadnej przyczyny, w tym prawa o czasie pracy, płacy, umów w niepełnym wymiarze ani mieszanki miejsc pracy. Żadna z nich nie jest tu mierzona.
- Co zapisano w umowie na pełny etat gdziekolwiek. Wartość uśrednia wszystkich pracujących, łącznie z niepełnym wymiarem, tylko w ich głównym miejscu pracy.
- Niczego o Japonii, Chinach, Maroku, Arabii Saudyjskiej ani Katarze, które nie podają tej serii w użytej tabeli, ani o łącznych godzinach we wszystkich miejscach pracy.
Metoda
- Jedna miara, jedna obserwacja na kraj. Strumień danych ILOSTAT DF_HOW_TEMP_SEX_AGE_NB, średnia liczba godzin tygodniowo faktycznie przepracowanych na pracującego według płci, główne miejsce pracy, wszyscy pracujący w wieku 15 lat i więcej, odczytany przez API SDMX MOP 17 września 2026 roku. Dla każdego kraju użyto ostatniej rocznej obserwacji spośród 2023, 2024 i 2025, dla ogółu, kobiet i mężczyzn; każda wartość w tabeli pochodzi z krajowego badania aktywności ekonomicznej zharmonizowanego przez MOP.
- AGREGATY TO NIE KRAJE. MOP udostępnia regiony i grupy dochodowe pod kodami wyglądającymi jak kody krajów; usunięto je, zachowując tylko kody z listy krajów Banku Światowego, co pozostawia 110 krajów: 49, których ostatni rok to 2025, 49 z 2024 i 12 z 2023. Każde miejsce i każda liczba odnoszą się do 110. Japonia, Chiny, Maroko, Arabia Saudyjska i Katar nie podają tej serii w tej tabeli, dlatego zestawienie obejmuje trzynaście z szesnastu rynków tej redakcji i pięć innych gospodarek.
- Mediana to średnia 55. i 56. wartości, 39,1 i 39,2 godziny, czyli 39,15, pokazana jako 39,2. Różnica według płci to średnia mężczyzn minus średnia kobiet w tym samym kraju i roku; mediana 110 różnic to 4,03 godziny, pokazana jako 4,0. Szesnaście krajów jest na poziomie 45 godzin lub więcej, a osiemnaście poniżej 35.
- Korelacje to współczynniki Pearsona między krajami: tydzień ogółu pracujących wobec logarytmu naturalnego PKB per capita według PSN (Bank Światowy NY.GDP.PCAP.PP.KD, 2024, 110 krajów), wobec współczynnika aktywności zawodowej kobiet (SL.TLF.CACT.FE.ZS, modelowany szacunek MOP, 2024, 104 kraje) i wobec zatrudnienia nieformalnego jako udziału w zatrudnieniu ogółem (ILOSTAT DF_EMP_NIFL_SEX_RT, ostatni rok, 95 krajów); oraz średnia ogółu pracujących wobec średnich mężczyzn i kobiet w 110 krajach. Opisują, jak wartości układają się między krajami, a nie jak poruszał się którykolwiek kraj.
- Zaokrąglenie następuje raz, przy wyświetleniu. Różnica Emiraty minus Holandia to 20,30 godziny z niezaokrąglonych 50,54 i 30,24, pokazana jako 20; stosunek to 1,67. Osiemnaście gospodarek to trzynaście rynków tej redakcji mających wartość, oraz Zjednoczone Emiraty Arabskie, Holandia, Pakistan, Bangladesz i Egipt.
Źródła pierwotne
- ILOSTATMean weekly hours actually worked per employed person by sex and age, main jobDF_HOW_TEMP_SEX_AGE_NB · 17 września 2026
- ILOSTATInformal employment rate by sex (% of total employment)DF_EMP_NIFL_SEX_RT · 17 września 2026
- World Bank Open DataGDP per capita, PPP (constant 2021 international $)NY.GDP.PCAP.PP.KD · 17 września 2026
- World Bank Open DataLabor force participation rate, female (% of female population ages 15+), modeled ILO estimateSL.TLF.CACT.FE.ZS · 17 września 2026
BabZituna ocenia każdą ofertę względem Twojego profilu w sześciu rzeczywistych wymiarach i publikuje, co może, a czego nie może zmierzyć. Zobacz żywy rynek.