2024 için veri bildiren 97 ülkenin 62'sinde genç bir kadının ne çalışıyor, ne okuyor, ne de eğitim alıyor olma ihtimali genç bir erkekten daha yüksekti. Fark Mali'de 30,6 puana, Hindistan'da 28,7 puana ulaşıyor.Genel gençlik oranı bunu gizliyor.

Toplamın gizlediği fark#

Her ülke için 2024'e ait üç yayımlanmış rakam var: 15 ila 24 yaş arasında ne çalışan, ne okuyan, ne de eğitim alanların payı, ardından aynı pay genç kadınlar ve genç erkekler için. Dördüncü sütun, son ikisi arasındaki yüzde puanı cinsinden farktır ve burada hesaplanmıştır. Başka hiçbir şey eklenmemiştir.

Fark sütununun tepesinde iki oran farklı ülkeleri anlatıyor. Mali 30,6 puanda: genç kadınlarının yüzde 44,4'ü ve genç erkeklerinin yüzde 13,8'i üçünün de dışındaydı. Hindistan 28,7'de, yüzde 39,0'a karşı yüzde 10,3 ile. Honduras 26,9'da, Guatemala 26,6'da ve Mısır 20,0'da. Bu beşi, 97 ülke arasında farkı yirmi puanın üzerinde olan tek ülkeler ve aynı zamanda tüm kümedeki en büyük beş fark.

Genel oran bunların hiçbirini söylemiyor. Guatemala, Hindistan ve İran yüzde 24,0, yüzde 24,2 ve yüzde 24,3 yayımlıyor; bir okurun aynı diyeceği üç rakam, altlarında 26,6, 28,7 ve 18,7 puanlık farklarla. Kolombiya yüzde 23,2 ile ve Türkiye yüzde 22,9 ile toplamda onların yanında duruyor, farkları 13,2 ve 13,9. Genellikle alıntılanan rakamda birbirinden 1,4 puan içinde altı ülke, altındaki rakamda ise on beş puandan fazla ayrı.

Öteki uçta işaret tersine dönüyor. Fransa'da genç kadınların yüzde 11,4'ü ve genç erkeklerin yüzde 13,7'si üçünün de dışındaydı; Birleşik Krallık'ta yüzde 13,1 ve yüzde 15,5; Karadağ'da yüzde 12,1 ve yüzde 16,2, 97 ülke arasında o yöndeki en geniş fark, 4,1 puan. Otuz beş ülkede genç erkeklerin oranı genç kadınlarınkinin üzerinde ve hiçbirinde bundan daha fazla değil. Güney Afrika bu tablodaki en yüksek genel oranı, yüzde 34,6'yı, ve en küçük farklarından birini taşıyor: yüzde 35,6'ya karşı yüzde 33,6.

Oranın saydıkları ve saymadıkları#

Ölçü, 15 ila 24 yaşındaki herkesin payıdır ve bir kişi üç şey aynı anda doğru olduğunda buna girer: iş yok, okul yok, eğitim yok. İşsizlikten daha geniştir. İşsizlik oranı, işi olmayan, çalışmaya hazır ve iş arayan insanları iş gücündekilerin payı olarak sayar; bu oran ise üç faaliyetin de dışındaki insanları, bir şey arayıp aramadıklarına bakmaksızın, kendi yaş grubunun tamamının payı olarak sayar.

Fark işte bu ayrımda yaşıyor. Günlerini ücretsiz ev işine ya da bakım işine ayıran genç bir kadın ne çalışıyor, ne okuyor, ne de eğitim alıyor; dolayısıyla burada sayılıyor. İşsiz olarak sayılmıyor, çünkü iş aramıyor. Bu yüzden bir ülke cinsiyetler arasında küçük bir genç işsizliği farkı ve bu ölçüde çok büyük bir fark gösterebilir; genç kadınların zamanlarını nasıl geçirdiğini anlatan ikincisidir.

Ve bu boş durmak değildir. Ücretsiz iş, istihdam sayımının görmediği bir iştir ve oran, üçünün de dışındaki bir kişinin gününü nasıl geçirdiği hakkında hiçbir şey söylemez. Yalnızca günün bir işte, bir sınıfta ya da bir kursta geçmediğini söyler. Tablo kimin dışarıda olduğunu basar; nedenini basmaz.

Katsayı Guatemala diyor, fark Mali diyor#

Genç kadınların oranını genç erkeklerin oranıyla karşılaştırmanın iki yolu var ve sıralama konusunda anlaşmıyorlar. Katsayı olarak Guatemala önde: her bir genç erkeğe karşılık üçünün de dışında 3,89 genç kadın, ardından 3,78 ile Hindistan ve 3,22 ile Mali. Puan cinsinden fark olarak Mali 30,6 ile önde, sonra Hindistan, sonra Honduras, Guatemala dördüncü. 97 ülkenin on birinde katsayı iki ya da daha fazla; üçünde üç ya da daha fazla; on dokuzunda fark on puan ya da daha fazla.

Katsayı, payda küçük olduğunda büyür. Guatemala'nın genç erkekler oranı yüzde 9,2, bu tabloda Meksika'nın yüzde 8,2'sinden sonra ikinci en düşük; dolayısıyla genç kadınlar için neredeyse her oran bunun büyük bir katını verir. Mali'nin genç erkekler oranı yüzde 13,8, genç kadınlar oranı yüzde 44,4; dolayısıyla fark puan olarak daha geniş, kat olarak daha dar. İki rakam da yanlış değil; bu yazı farkı basıyor, çünkü bir puan her ülkede aynı büyüklüktedir, bir kat ise değildir.

Bunların hiçbiri nedenini çözmüyor. Tek bir yıldaki on dört ülke, genel oranın cinsiyete göre bir ayrımı gizlediğini ve bu ayrımın ne kadar büyük olduğunu gösterebilir. Bunu neyin ürettiğini, okulun mu, evliliğin mi, bakım işinin mi, geleneğin mi yoksa iş gücü piyasasının mı, söyleyemez ve bu yazı da denemiyor. Küçük bir fark da eşit sonuçların kanıtı değildir: Fransa'nın genç erkekleri genç kadınlarından daha sık üçünün de dışında ve oran, iki grubun da bunun yerine ne yaptığı hakkında hiçbir şey söylemiyor.