Wielka Brytania straciła w rok 19 000 wakatów. Firmy zatrudniające mniej niż dziesięć osób straciły z nich 18 000.
Spadek o 2,7% czyta się jak rynek łagodnie osuwający się w dół, a sam w sobie prawie się nie czyta: jest mniejszy niż margines błędu samego badania. Pod spodem ruch nie jest łagodny ani równo rozłożony. Najmniejsi pracodawcy w kraju - ci z mniej niż dziesięcioma osobami na liście płac - ścięli swoje ogłaszane wakaty o 16,1% w dwanaście miesięcy, podczas gdy reszta rynku pozostała blisko zera. Każda liczba poniżej pochodzi z jednego biuletynu Office for National Statistics opublikowanego 18 sierpnia 2026 roku, podlinkowanego u dołu tego tekstu.
16.1%rocznego spadku wakatów w firmach zatrudniających od 1 do 9 pracowników, do 95 000 - wobec 2,7% u ogółu pracodawców
2.7%rocznego spadku łącznej liczby brytyjskich wakatów, do 707 000 - zmiana mniejsza niż własny 95-procentowy przedział ufności badania, około plus minus 32 000
95,000wakatów wciąż ogłaszanych przez firmy zatrudniające od 1 do 9 pracowników, mniej więcej jedna ósma brytyjskiej sumy
Średnia ukrywa całą historię
W trzech miesiącach do lipca 2026 roku ogłaszano w Wielkiej Brytanii 707 000 wakatów, o 19 000 mniej niż rok wcześniej. W procentach to 2,7%, czyli liczba, którą czytelnik przeskakuje. Zasługuje na przeskoczenie także z drugiego powodu: badanie, które ją wytwarza, niesie 95-procentowy przedział ufności około plus minus 32 000, więc spadek o 19 000 nie jest, sam w sobie, odróżnialny od braku spadku. Statystycy sami to mówią i radzą patrzeć na ruchy długookresowe, a nie na krótkie zmiany.
Tym, czego w tej mgle nie ma, jest kompozycja. Wakaty w firmach zatrudniających od 1 do 9 pracowników spadły przez ten sam rok o 18 000 - 16,1% tego przedziału - do 95 000. Zestaw obie liczby, a arytmetyka robi się niewygodna: najmniejsi pracodawcy w kraju odpowiadają za bardzo bliską całości część krajowego spadku, a zrobili to z około jednej ósmej krajowego zasobu.
Przedział nad nimi ruszył w tę samą stronę i mniej daleko. Firmy zatrudniające od 10 do 49 pracowników straciły rok do roku 8 000, czyli 7,7%. Wszystkie trzy najmniejsze przedziały spadły w ciągu dwunastu miesięcy. Biuletyn nie publikuje rocznej liczby dla dwóch największych przedziałów, więc to, co stało się powyżej 49 pracowników, musi zostać pytaniem, a nie odpowiedzią uzyskaną przez odejmowanie.
Wakaty w Wielkiej Brytanii, trzy miesiące do lipca 2026 roku. Przedziały opisują zatrudnienie PRACODAWCY, nie liczbę ogłaszanych przez niego stanowisk. Biuletyn publikuje poziom i obie zmiany dla ogółu pracodawców i dla przedziału 1-9; dla przedziału 10-49 publikuje tylko zmianę roczną, więc pozostałe komórki zostają puste, zamiast być szacowane. 95-procentowy przedział ufności dla sumy to około plus minus 32 000.
Wielkość pracodawcy
Wakaty, maj-lipiec 2026
Zmiana rok do roku
Zmiana kwartał do kwartału
Wszyscy pracodawcy
707,000
-19,000 (2.7%)
-6,000 (0.8%)
Firmy zatrudniające od 1 do 9 pracowników
95,000
-18,000 (16.1%)
-8,000 (7.8%)
Firmy zatrudniające od 10 do 49 pracowników
niepublikowane osobno
-8,000 (7.7%)
niepublikowane osobno
Czym jest przedział wielkości, a czym nie jest
Przedział wielkości liczy tu ludzi, których firma zatrudnia, nie stanowiska, które ogłasza. „Firmy zatrudniające od 1 do 9 pracowników” to sklepik na rogu, dwuosobowa agencja, mały podmiot opiekuńczy - pracodawca, nie ogłoszenie. Liczba 95 000 mówi, ile stanowisk ogłaszała w całym kraju cała ta kategoria firm.
To rozróżnienie ma znaczenie, bo decyduje, do czego liczba może posłużyć. Nie powie ci, że małe firmy trzymają większość wakatów; trzymają mniej więcej jeden na osiem. Mówi, gdzie zaszła zmiana. Rynek może tracić miejsca u swoich najmniejszych pracodawców, podczas gdy najwięksi rekrutują równym tempem, a krajowa suma ledwo drgnie - co wygląda na coś bliskiego temu, co zrobiło ostatnie dwanaście miesięcy.
Nie powie też dlaczego. Wakat znika, kiedy zostaje obsadzony, kiedy zostaje wycofany albo kiedy firma przestaje go ogłaszać. Biuletyn liczy ogłaszane stanowiska; nie pyta, co się z nimi stało. Spadek o 16,1% jest zgodny i z tym, że mali pracodawcy skutecznie zatrudniają, i z tym, że mali pracodawcy się poddają, a nic w tej publikacji nie rozdziela tych dwóch możliwości.
Dlaczego ta redakcja o tym pisze
Wcześniejsze wydania z tego tygodnia opisywały rynek, na którym mało kto jest zwalniany i mało kto zatrudniany. To ten sam rynek widziany od strony pracodawcy, i umiejscawia on kurczenie się w konkretnym miejscu: nie równo w całej gospodarce, lecz skupione w firmach najmniej zdolnych je zamortyzować. Łączna liczba wakatów wciąż jest o 81 000 poniżej poziomu z pierwszego kwartału 2020 roku, luka 10,3%.
Ta redakcja należy do firmy budującej aplikację do pracy, a połowa tej aplikacji to narzędzie rekrutacyjne dla małych pracodawców, mamy więc w tej liczbie oczywisty interes. To powód, by obchodzić się z nią ostrożnie, nie powód, by ją pominąć. Możemy powiedzieć to, co mówi biuletyn: spadek w przedziale małych pracodawców jest realny, jest duży w proporcjach, a krajowy nagłówek, w którym siedzi, jest za mały, by czytać go osobno.
Dla każdego, kto aplikuje: kurcząca się liczba ogłaszanych stanowisk w najmniejszych firmach to nie to samo, co brak zatrudniania w tych firmach. To rachuba tego, co ogłoszone. Role, które nigdy nie trafiają do ogłoszenia, to dokładnie te, których kandydat nie znajdzie szukając, i w tym szeregu nie pojawiają się wcale.
Publikujemy, jak testujemy nasze dopasowywanie pod kątem stronniczości, łącznie z tym, gdzie wciąż zawodzi. Przeczytaj audyt stronniczości.