Niżej niż w każdym kwartale przed 2021 rokiem
W sierpniu 2026 roku w Australii przypadało 2,2 bezrobotnego na każdy wakat. ABS naliczyło 325 000 wakatów i 722 900 bezrobotnych, dane wyrównane sezonowo; wskaźnik jest obliczeniem redakcji.
Na tle całej serii to mało. W 162 kwartałach z danymi od 1979 do 2020 roku najniższy wskaźnik wynosił 2,5, w lutym 2008 roku. Każdy z 21 kwartałów poniżej 2,2 przypada na okres po maju 2021 roku, a najniższy ze wszystkich wynosił 1,1, w sierpniu 2022 roku.
Przed pandemią wskaźnik był jeszcze wyższy. W sierpniu 2019 roku w Australii przypadało 3,2 bezrobotnego na wakat, przy 221 900 wakatach; dziś wakatów jest o 46% więcej.
Rośnie, ale z bardzo niskiego poziomu
Wskaźnik mniej więcej podwoił się w ciągu czterech lat. Rok wcześniej, w sierpniu 2025 roku, wynosił 2,0. Od tego czasu liczba bezrobotnych wzrosła o 80 000, z 642 900 do 722 900, a liczba wakatów zmieniła się z 329 500 na 325 000.
Rynek luzuje się więc dlatego, że więcej osób szuka pracy, a nie dlatego, że wakaty się załamały. Wakatów jest o 31% mniej niż w szczycie z maja 2022 roku, gdy było ich 472 700, i wciąż więcej niż na najwyższym poziomie sprzed 2021 roku, 260 000 w listopadzie 2020 roku.
Stan po stanie obraz wobec 2019 roku jest taki sam wszędzie poza jednym miejscem. W siedmiu z ośmiu stanów i terytoriów wskaźnik jest niższy niż w sierpniu 2019 roku; w Queenslandzie spadł z 4,3 do 2,0, a w Australii Południowej z 5,8 do 2,3. Wyjątkiem jest Terytorium Stołeczne Australii, z 1,3 do 1,9, gdzie liczba wakatów spadła z 7600 do 6100: o mniej, niż wynosi margines błędu badania.
| Stan lub terytorium | Bezrobotni na wakat, sierpień 2019 | Bezrobotni na wakat, sierpień 2026 | Wakaty, sierpień 2019 (w tysiącach) | Wakaty, sierpień 2026 (w tysiącach) |
|---|---|---|---|---|
| Australia | 3,2 | 2,2 | 221,9 | 325,0 |
| Tasmania | 5,1 | 2,9 | 3,6 | 5,4 |
| Wiktoria | 2,9 | 2,6 | 61,2 | 77,5 |
| Australia Południowa | 5,8 | 2,3 | 11,3 | 19,9 |
| Nowa Południowa Walia | 2,6 | 2,1 | 72,8 | 96,5 |
| Queensland | 4,3 | 2,0 | 39,1 | 69,5 |
| Australia Zachodnia | 3,1 | 2,0 | 26,4 | 40,9 |
| Terytorium Stołeczne Australii | 1,3 | 1,9 | 7,6 | 6,1 |
| Terytorium Północne | 2,0 | 1,3 | 4,3 | 5,8 |
Co liczy ten wskaźnik
Dzieli jedno badanie przez drugie. Bezrobotni pochodzą z badania aktywności ekonomicznej ludności: to osoby bez płatnej pracy, gotowe ją podjąć i jej szukające. Wakaty pochodzą z badania wakatów: to stanowiska dostępne do natychmiastowego obsadzenia w jednym dniu, na które pracodawca rozpoczął rekrutację.
To nie jest liczba kandydatów na jedno miejsce. Osoba bezrobotna może aplikować na wiele wakatów albo na żaden, a wiele wakatów obsadzają osoby, które już mają pracę. Wskaźnik porównuje wielkość dwóch pul.
A dane stanowe są bardziej rozchwiane niż krajowe. ABS publikuje błąd standardowy każdego szacunku wakatów; dla Terytorium Stołecznego Australii wynosi on 700 w obu latach, więc spadek o 1500 mieści się w marginesie błędu badania. Dane stanowe to szacunki pierwotne, porównywane sierpień z sierpniem.
- BEZROBOTNI, z badania aktywności ekonomicznej ludności: osoby bez płatnej pracy, gotowe ją podjąć i aktywnie jej szukające albo mające wkrótce rozpocząć pracę, liczone tam, gdzie mieszkają.
- WAKATY, z badania wakatów: stanowiska dostępne do natychmiastowego obsadzenia w jednym dniu referencyjnym, trzecim piątku miesiąca badania, na które pracodawca podjął działania rekrutacyjne. Nie ogłoszenia o pracy i nie istniejące miejsca pracy.
- STOSUNEK DWÓCH PUL, a nie kandydaci na jedno miejsce. Osoba bezrobotna może aplikować na wiele wakatów albo na żaden, a wakat może obsadzić ktoś, kto już pracuje. Niższy wskaźnik to bardziej napięty rynek: mniejsza pula na każde wolne stanowisko.
Zatem 2,2 nie oznacza, że na każdą pracę aplikują dwie osoby: oznacza, że w sierpniu 2026 roku Australia miała 2,2 osoby bez pracy i szukającej jej na każde stanowisko, które pracodawca próbował obsadzić w dniu badania, i że od 1979 do 2020 roku ta liczba nigdy nie spadła poniżej 2,5.
Dwa badania, jedno podzielone przez drugie przez redakcję, a odczyt, który zapomina, co liczy każde z nich, mówi to, czego źródło nie mówi.
Czego te liczby nie mówią
Nie wskazują żadnej przyczyny. Stopy procentowe, imigracja, górnictwo i sztuczna inteligencja były przywoływane jako wyjaśnienie australijskiego rynku pracy, a żadna z tych rzeczy nie jest tu mierzona.
Nie mówią, że ubyło miejsc pracy, gdy spadła liczba wakatów. Wakat to stanowisko, które pracodawca wciąż próbuje obsadzić; mniej wakatów to mniej nieobsadzonych stanowisk. Nie mówią też, że ktokolwiek przeprowadził się z jednego stanu do drugiego.
Niczego nie prognozują, a seria zaczyna się w 1979 roku: nic tutaj nie jest twierdzeniem o jakimkolwiek wcześniejszym roku.



