บทวิเคราะห์จากตลาดสด
The Market Desk
ตลาดแรงงานกำลังทำอะไร เขียนจากประกาศงานของ BabZituna เองเมื่อข้อมูลรองรับคำถามได้ และจากสถิติปฐมภูมิเมื่อรองรับไม่ได้ ตัวเลขทุกตัวระบุแหล่งที่มา และทุกบทความจบด้วยสิ่งที่มันหมายถึงสำหรับคุณ เกี่ยวกับเดสก์
หน้า 3 จาก 7
ฉบับก่อนหน้า
- อ่านตัวเลขอย่างไรอียิปต์และบราซิลรายงานอัตราการว่างงานเท่ากันที่ 6.8% ในบราซิล ผู้ใหญ่ 59 ใน 100 คนมีงานทำ ในอียิปต์มี 42 คนอัตราการว่างงานนับผู้ที่กำลังหางานเป็นสัดส่วนของผู้ที่ทำงานหรือกำลังหางาน มันไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับคนอื่นทั้งหมด อียิปต์และบราซิลต่างรายงาน 6.8% แต่สัดส่วนของประชากรอายุ 15 ปีขึ้นไปที่มีงานทำอยู่ที่ 59.0% ในบราซิลและ 41.6% ในอียิปต์ ห่างกัน 17.5 จุด ทั่วทั้ง 182 เศรษฐกิจ ความแตกต่างของสัดส่วนผู้มีงานทำนี้ 83% มาจากจำนวนคนที่อยู่ในกำลังแรงงานตั้งแต่แรก และ 17% มาจากการว่างงาน
- เปรียบเทียบข้ามประเทศในโมร็อกโก ผู้หญิงที่มีงานทำเป็นลูกจ้างมากกว่าผู้ชาย ในปากีสถานซึ่งผู้หญิงทำงานน้อยเช่นกัน กลับน้อยกว่ามากทั้งในโมร็อกโก (19.8%) และปากีสถาน (24.0%) ผู้หญิงที่อยู่ในกำลังแรงงานมีไม่ถึงหนึ่งในสี่ ในหมู่ผู้หญิงที่ทำงาน สองประเทศแยกทางกัน ในโมร็อกโก 73.7% ได้รับค่าจ้างหรือเงินเดือน ขณะที่ผู้ชาย 55.6% ในปากีสถาน 26.2% ขณะที่ผู้ชาย 47.5% ใน 182 เขตเศรษฐกิจ จำนวนผู้หญิงที่ทำงานไม่ได้บอกล่วงหน้าถึงช่องว่างนี้เลย สิ่งที่มาพร้อมกับมันคืองานในครอบครัวที่ไม่ได้รับค่าจ้าง ในปากีสถาน 54.0% ของผู้หญิงที่มีงานทำเป็นผู้ช่วยธุรกิจครัวเรือนที่ไม่ได้รับค่าจ้าง ถูกนับว่ามีงานทำแต่ไม่ได้ค่าจ้าง เทียบกับ 7.3% ในโมร็อกโก
- เปรียบเทียบข้ามประเทศในหนึ่งปี บราซิลมีผู้ทำงานส่วนตัวที่ไม่มีลูกจ้างและมีกิจการจดทะเบียนเพิ่มขึ้น 335,000 คน ขณะที่จำนวนผู้ทำงานส่วนตัวทั้งหมดไม่ได้เพิ่มขึ้นอย่างวัดได้การสำรวจแรงงานของบราซิลสำหรับเดือนพฤษภาคมถึงกรกฎาคม 2026 ซึ่ง IBGE เผยแพร่เมื่อ 27 สิงหาคม นับผู้มีงานทำได้ 103.3 ล้านคน มากกว่าปีก่อน 899,000 คน และอัตราการว่างงานอยู่ที่ 5.3% ต่ำที่สุดสำหรับเดือนเหล่านี้นับตั้งแต่เริ่มอนุกรมในปี 2012 ข้างการเปลี่ยนแปลงทุกรายการ IBGE ระบุว่าการเปลี่ยนแปลงนั้นเกินขอบเขตความคลาดเคลื่อนของการสำรวจหรือไม่ อ่านคอลัมน์นั้นแล้วจะพบว่าความเคลื่อนไหวที่ชัดที่สุดไม่ได้อยู่ที่งานรับเงินเดือน ผู้ทำงานส่วนตัวที่ไม่มีลูกจ้างซึ่งมี CNPJ หรือทะเบียนกิจการของบราซิล เพิ่มขึ้น 335,000 คน ซึ่ง IBGE ระบุว่ามีนัยสำคัญ ส่วนผู้ทำงานส่วนตัวทั้งหมดเพิ่มขึ้น 162,000 คน ซึ่ง IBGE ไม่ได้ระบุว่ามีนัยสำคัญ ลูกจ้างภาคเอกชนก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน 597,000 คน แต่การสำรวจบอกไม่ได้ว่างานเหล่านั้นมีสมุดแรงงานที่ลงนาม หรือ carteira assinada หรือไม่
- เปรียบเทียบข้ามประเทศหกตลาดในอ่าวเปอร์เซียมีประกาศงานเปิดอยู่ 621 รายการ และไม่มีตลาดใดเลยที่แสดงมัธยฐานของเงินเดือนที่ประกาศได้ เวียนนาทำได้ด้วยเว็บไซต์หางานเพียงสามแห่งจาก 65 ตลาดที่ BabZituna ให้บริการ มี 22 ตลาดที่แสดงมัธยฐานของเงินเดือนที่ประกาศ ไม่มีตลาดใดในหกตลาดของอ่าวเปอร์เซียทำได้เลย แม้แต่ดูไบซึ่งอ่านเว็บไซต์หางานสิบสองแห่งและมีประกาศงาน 120 รายการ กว้างกว่าเวียนนา โจฮันเนสเบิร์ก หรือโตเกียว ซึ่งทั้งสามแห่งแสดงตัวเลขได้ มัธยฐานต้องการประกาศงานห้ารายการที่ระบุจำนวนเงินต่อปีในสกุลเงินหลักของตลาดนั้น และในประกาศงาน 621 รายการของอ่าวเปอร์เซีย ไม่มีตลาดใดถึงห้ารายการ ข้อโต้แย้งที่ชัดเจนคือเราอ่านเว็บไซต์ที่นั่นน้อยกว่า เวียนนาตอบข้อนั้น ด้วยสามแหล่งและ 120 รายการ และแสดง EUR 54,500
- เปรียบเทียบข้ามประเทศกำลังแรงงานของจีนลดลง 12 ล้านคนระหว่างปี 2014 ถึง 2024 ขณะที่ประชากรผู้ใหญ่เพิ่มขึ้น 63 ล้านคน คนที่อยู่ในนั้นน้อยลง ไม่ใช่คนที่มีชีวิตอยู่น้อยลงใน 182 เขตเศรษฐกิจที่มีตัวเลขนี้ทั้งสองปี กำลังแรงงานของโลกเพิ่มขึ้น 412 ล้านคน จาก 3,273 ล้านคนเป็น 3,685 ล้านคน อินเดียประเทศเดียวให้ 116 ล้านคนของการเพิ่มนั้น คิดเป็น 28.1 % ของทั้งโลก และห้าเขตเศรษฐกิจที่เพิ่มมากที่สุดรวมกันให้ 47.3 % การลดลงของจีนเป็นการลดลงมากที่สุดใน 182 เขต และไม่ใช่เรื่องของการเกิด จีนมีผู้ใหญ่มากกว่าปี 2014 อยู่ 63 ล้านคนในปี 2024 และสัดส่วนที่อยู่ในกำลังแรงงานต่ำลง 4.7 จุดร้อยละ อินเดียยังไม่แซงจีน และในชุดข้อมูลนี้ช่องว่างยังอยู่ที่ 160 ล้านคน
- เปรียบเทียบข้ามประเทศในเอธิโอเปีย มีคนทำงานลำพัง 340 คนต่อทุกหนึ่งคนที่จ้างใครสักคน การทำงานส่วนตัวแทบไม่เคยหมายถึงการจ้างใครในปี 2024 ผู้ทำงานส่วนตัวโดยไม่มีลูกจ้าง คือผู้ประกอบอาชีพอิสระที่ไม่มีใครทำงานให้ คิดเป็น 54.5% ของผู้มีงานทำทั้งหมดในเอธิโอเปีย ขณะที่นายจ้างคิดเป็น 0.16% นั่นคือ 340 คนแรกต่อหนึ่งคนหลัง มอลโดวา ประเทศยุโรปรายได้ปานกลางระดับสูง อยู่อันดับสองที่ 319 ในบรรดา 182 เขตเศรษฐกิจที่รายงานครบทุกชุดข้อมูล ค่ามัธยฐานอยู่ที่ 6.0 และอัตราส่วนนี้ไม่ได้จัดอันดับคนรวยเหนือคนจน สหราชอาณาจักรอยู่เหนือบราซิลและจีน ส่วนไนจีเรียมีสัดส่วนนายจ้างสูงเป็นอันดับสองของโลกควบคู่กับผู้ทำงานส่วนตัว 56.7% สิ่งที่อัตราส่วนนี้บอกคือรูปร่างของการทำงานส่วนตัว ไม่ใช่ขนาดของมัน
- เปรียบเทียบข้ามประเทศในแซมเบีย เกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง จ้างงาน 55.3% ของผู้มีงานทำทั้งหมด และผลิตได้ 2.8% ของระบบเศรษฐกิจ ในบุรุนดี ภาคเดียวกันจ้างงาน 85.4% และผลิตได้ 35.1% ระยะห่างระหว่างที่ที่ผู้คนทำงาน กับที่ที่ผลผลิตถูกนับ ไม่ใช่คำตัดสินต่อผู้คนเหล่านั้นในปี 2024 เกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง จ้างงาน 55.3% ของผู้มีงานทำในแซมเบีย และคิดเป็น 2.8% ของผลผลิต เป็นช่องว่าง 52.5 จุดเปอร์เซ็นต์ ภาคนี้จ้างงานเกินครึ่งของผู้มีงานทำทั้งหมดใน 21 จาก 167 ประเทศที่รายงานตัวเลขทั้งสองชุด และใน 11 ประเทศจากจำนวนนั้น ภาคนี้ผลิตได้ไม่ถึงหนึ่งในสี่ของผลผลิต ช่องว่างกว้างที่สุดในที่ที่สิ่งอื่นกินสัดส่วนผลผลิตไปเกือบทั้งหมด ทองแดงในแซมเบีย น้ำมันในอิเควทอเรียลกินี ตัวเลขนี้ไม่ได้วัดว่าใครทำงานหนักเพียงใด และไม่ใช่การจัดอันดับประเทศรวยกับประเทศจน เกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง ของญี่ปุ่นเองก็ถือสัดส่วนของกำลังแรงงานมากเป็นสามเท่าของสัดส่วนผลผลิต
- เปรียบเทียบข้ามประเทศไทยมีผู้สูงวัย 65 ปีขึ้นไปมากกว่าเด็ก สหรัฐก็เช่นกันในปี 2024 สัดส่วนประชากรไทยอายุ 65 ปีขึ้นไปแซงสัดส่วนผู้ที่อายุต่ำกว่า 15 ปีเป็นครั้งแรก คือ 15.36% ต่อ 14.75% จาก 217 เศรษฐกิจที่ธนาคารโลกมีข้อมูล มี 53 แห่งที่ข้ามเส้นนี้ไปแล้ว และ 45 แห่งในจำนวนนั้นเป็นประเทศรายได้สูง ไม่มีประเทศรายได้ต่ำหรือรายได้ปานกลางระดับล่างอยู่ในรายชื่อนี้แม้แต่ประเทศเดียว ไทยเป็นประเทศเดียวในเอเชียตะวันออกและแปซิฟิกในรายชื่อที่ไม่ใช่ประเทศรายได้สูง สหรัฐข้ามเส้นเดียวกันในปีเดียวกัน ด้วยรายได้ต่อหัว 82,910 ดอลลาร์ เทียบกับ 7,130 ดอลลาร์ของไทย ในบรรดาอีกเจ็ดประเทศรายได้ปานกลางที่ข้ามเส้นแล้ว สี่ประเทศกำลังสูญเสียประชากร แต่ไทยไม่
สิ่งที่เดสก์ติดตาม
ทุกบทความเขียนจากสตรีมสดเหล่านี้ — เปิดดูเองได้ เป็นหน้าเดียวกับที่เราอ่าน