Skip to content
เข้าสู่ระบบเริ่มใช้ฟรี

บันทึก · 8 กันยายน 2026

ในเอธิโอเปีย มีคนทำงานลำพัง 340 คนต่อทุกหนึ่งคนที่จ้างใครสักคน การทำงานส่วนตัวแทบไม่เคยหมายถึงการจ้างใคร

สิบสี่เขตเศรษฐกิจ หนึ่งปี หนึ่งการจำแนก คำว่า “ทำงานส่วนตัว” เป็นผลรวมของสถานภาพการทำงานสามแบบที่ไม่เหมือนกันเลย และการแยกออกจากกันเปลี่ยนหน้าตาของตลาดแรงงาน ทุกอย่างด้านล่างนี้ ตรวจสอบได้กับตลาดจริง.

· 8 นาทีในการอ่าน

54.5%ของผู้มีงานทำทั้งหมดในเอธิโอเปียทำงานส่วนตัวโดยไม่มีใครทำงานให้
0.16%ของยอดรวมเดียวกันเป็นนายจ้าง ซึ่งเป็นสัดส่วนต่ำที่สุดใน 182 เขตเศรษฐกิจที่เผยแพร่ตัวเลขนี้ และเล็กกว่าตัวเลขข้างกัน 340 เท่า
6.0ผู้ทำงานส่วนตัวต่อนายจ้างหนึ่งคน ณ จุดกึ่งกลางของการกระจาย จากทั้ง 182 เขตเศรษฐกิจ บราซิลอยู่อันดับที่ 91 จาก 182 และอยู่ตรงจุดนั้นพอดี

สองสัดส่วนของยอดรวมเดียวกัน

แต่ละเขตเศรษฐกิจมีสัดส่วนที่เผยแพร่แล้วสองค่าจากตัวหารเดียวกัน คือผู้มีงานทำทั้งหมด ได้แก่สัดส่วนของผู้ทำงานส่วนตัวและสัดส่วนของนายจ้าง เนื่องจากทั้งสองเป็นสัดส่วนของยอดรวมเดียวกัน การนำค่าหนึ่งหารด้วยอีกค่าหนึ่งจึงได้จำนวนคน และจำนวนนั้นบอกว่ามีกี่คนทำงานลำพังต่อทุกหนึ่งคนที่จ้างใครสักคน

ที่ยอดของตาราง ตัวเลขสองค่าแทบไม่เหมือนมาจากเขตเศรษฐกิจเดียวกัน เอธิโอเปียบันทึก 54.5% ทำงานส่วนตัวและ 0.16% เป็นนายจ้าง นั่นคือคนทำงานลำพัง 340 คนต่อนายจ้างหนึ่งคน มอลโดวาบันทึก 56.1% และ 0.18% หรือ 319 มาลีอยู่ที่ 48.3% ต่อ 0.60% และลาวซึ่งไม่อยู่ในตารางอยู่ที่ 54.2% ต่อ 0.76% มีเพียงสามจาก 182 เขตเศรษฐกิจที่เกิน 100

จากนั้นตารางไล่ลงผ่านตลาดที่กองบรรณาธิการนี้ตีพิมพ์ เวียดนาม 39.4% ต่อ 1.9% อินเดีย 55.9% ต่อ 3.3% ไทย 33.2% ต่อ 2.7% อินโดนีเซีย 37.0% ต่อ 3.4% ฟิลิปปินส์ 27.4% ต่อ 2.5% ค่ามัธยฐานของทั้ง 182 คือ 6.0 และบราซิลอยู่อันดับที่ 91 จาก 182 ตรงจุดกึ่งกลางนั้นพอดี ที่ท้ายตาราง เยอรมนีบันทึก 1.1 และกาตาร์ 0.3 นั่นคือกาตาร์มีนายจ้างสามคนต่อคนทำงานลำพังทุกสิบคน

ที่มา: แหล่งข้อมูล
ผู้ทำงานส่วนตัวโดยไม่มีลูกจ้างและนายจ้าง คิดเป็นสัดส่วนของการมีงานทำทั้งหมด ปี 2024 สำหรับสิบสี่เขตเศรษฐกิจ เรียงตามจำนวนผู้ทำงานส่วนตัวต่อนายจ้างหนึ่งคน จากมากไปน้อย ทั้งสองคอลัมน์เป็นสัดส่วนของยอดรวมเดียวกัน คือผู้มีงานทำทั้งหมด และนั่นคือเหตุผลที่คอลัมน์ที่สามหารกันได้อย่างชอบธรรม
เขตเศรษฐกิจทำงานส่วนตัวนายจ้างต่อนายจ้าง
เอธิโอเปีย54.5%0.16%339.5
มอลโดวา56.1%0.18%319.4
มาลี48.3%0.60%80.7
เวียดนาม39.4%1.95%20.2
อินเดีย55.9%3.33%16.8
ไทย33.2%2.69%12.4
อินโดนีเซีย37.0%3.37%11.0
ฟิลิปปินส์27.4%2.53%10.8
สหราชอาณาจักร11.3%1.61%7.0
บราซิล25.1%4.18%6.0
ตุรกี16.2%4.63%3.5
ไนจีเรีย56.7%19.68%2.9
เยอรมนี4.1%3.81%1.1
กาตาร์0.1%0.38%0.3

ทำไมอัตราส่วนจึงขยับ

กลไกคือการจำแนกนั่นเอง คำว่า “ทำงานส่วนตัว” ในยอดรวมของธนาคารโลกหมายถึงนายจ้างบวกผู้ทำงานส่วนตัวบวกผู้ช่วยธุรกิจครัวเรือน และทั้งสามไม่ใช่รูปแบบต่างๆ ของสิ่งเดียวกัน หนึ่งจ้างคน หนึ่งทำงานลำพัง หนึ่งไม่ได้รับค่าจ้างในกิจการครอบครัว ประเทศหนึ่งอาจมีการทำงานส่วนตัว 85% และแทบไม่มีใครที่จ้างใครเลย เพราะยอดรวมนั้นไม่เคยสัญญาสิ่งตรงกันข้ามอยู่แล้ว

สิ่งที่แยกยอดตารางนี้ออกจากท้ายตารางคือความขาดแคลนของงานที่ได้ค่าจ้าง เอธิโอเปียบันทึกว่า 15.4% ของการมีงานทำเป็นลูกจ้าง ส่วนกาตาร์อยู่ที่ 99.2% ที่ใดมีนายจ้างน้อย ที่นั่นก็มีตำแหน่งให้เข้าน้อย และคนที่ต้องการรายได้ก็ทำงานลำพัง ซึ่งดันทั้งสัดส่วนการทำงานส่วนตัวและอัตราส่วนขึ้นพร้อมกัน นี่คือความสัมพันธ์เดียวที่อ่านสองแบบ ไม่ใช่ข้อค้นพบสองข้อ

สิ่งนี้ยังอธิบายการปฏิเสธที่มีประโยชน์ที่สุดของฉบับนี้ด้วย ไนจีเรียบันทึกนายจ้าง 19.7% ของการมีงานทำ ซึ่งเป็นสัดส่วนสูงเป็นอันดับสองของโลกรองจากจิบูตี แต่ก็ยังออกมาที่ 2.9 เพราะสัดส่วนผู้ทำงานส่วนตัวสูงถึง 56.7% มีคนจ้างคนอื่นจำนวนมาก และมีคนทำงานลำพังมากยิ่งกว่า อัตราส่วนคือรูปร่าง และสองเขตเศรษฐกิจที่มีรูปร่างเดียวกันอาจไม่เหมือนกันเลยในแง่ขนาด

ที่มา: แหล่งข้อมูลสิ่งที่การจำแนกถามหา
  1. งานนั้นจ่ายค่าจ้างหรือเงินเดือนที่ตกลงกับผู้อื่นหรือไม่ ถ้าใช่ ผู้นั้นคือลูกจ้าง และไม่มีเนื้อหาใดในหน้านี้เกี่ยวกับเขา
  2. งานนั้นเป็นการทำงานส่วนตัวและมีลูกจ้างประจำอย่างน้อยหนึ่งคนหรือไม่ ถ้าใช่ ผู้นั้นคือนายจ้าง ลูกจ้างคนเดียวก็พอ ไม่มีเกณฑ์ขั้นต่ำเรื่องขนาด ยอดขาย หรือความเป็นทางการ
  3. งานนั้นเป็นการทำงานส่วนตัวโดยไม่มีลูกจ้างเช่นนั้นหรือไม่ ถ้าใช่ ผู้นั้นทำงานส่วนตัว เว้นแต่เป็นงานที่ไม่ได้รับค่าจ้างในกิจการของครอบครัว ซึ่งจะกลายเป็นผู้ช่วยธุรกิจครัวเรือน

ไม่มีคำถามข้อใดถามว่างานนั้นจดทะเบียนหรือไม่ เสียภาษีหรือไม่ ทะเยอทะยานหรือไม่ มั่นคงหรือไม่ ด้วยเหตุนี้อัตราส่วนนี้จึงอ่านเป็นเครื่องวัดความไม่เป็นทางการหรือการเป็นผู้ประกอบการไม่ได้ นักบัญชีที่มีใบอนุญาตซึ่งทำงานคนเดียวและผู้หญิงที่ขายมะเขือเทศริมถนนต่างก็ทำงานส่วนตัวทั้งคู่ พ่อค้าในตลาดที่มีผู้ช่วยรับค่าจ้างหนึ่งคนคือนายจ้าง ขณะที่ผู้ก่อตั้งสตาร์ตอัปที่ไม่มีพนักงานไม่ใช่

สถานภาพการทำงานตัดสินด้วยคำถามสามข้อ ในการจำแนกระหว่างประเทศที่องค์การแรงงานระหว่างประเทศใช้และธนาคารโลกเผยแพร่ตาม คำถามเหล่านี้เป็นเรื่องของงาน ไม่ใช่ของตัวบุคคลและไม่ใช่ของขนาดกิจการ

สิ่งที่อัตราส่วนไม่ได้บอก

นี่ไม่ใช่การจัดอันดับคนรวยเทียบคนจน และสองแถวทำให้มองข้ามข้อนี้ไม่ได้ สหราชอาณาจักรอยู่ที่ 7.0 สูงกว่าบราซิลที่ 6.0 และจีนที่ 6.0 โดยมี 78 จาก 182 เขตเศรษฐกิจอยู่เหนือขึ้นไป และมอลโดวา ประเทศยุโรปรายได้ปานกลางระดับสูง อยู่อันดับสองของโลก ผู้อ่านที่คิดว่ายอดตารางนี้คืออันดับความยากจนต้องอธิบายทั้งสองกรณี

นี่ไม่ใช่เครื่องวัดการเป็นผู้ประกอบการในทิศทางใดเลย ไม่มีส่วนใดของการจำแนกที่ถามว่ากิจการถูกก่อตั้ง จดทะเบียน ได้รับเงินทุน หรือมุ่งจะเติบโตหรือไม่ และคนหนึ่งกลายเป็นนายจ้างทันทีที่มีอีกคนทำงานให้อย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าอัตราส่วนจะสูงหรือต่ำก็ไม่ได้บอกว่ามีกิจการเกิดใหม่กี่แห่ง

และไม่ใช่เครื่องวัดความไม่เป็นทางการด้วย ความไม่เป็นทางการนิยามจากการที่งานนั้นอยู่ในความคุ้มครองของกฎหมายแรงงานและการคุ้มครองทางสังคมหรือไม่ ซึ่งเป็นคำถามคนละข้อที่มีตัวชี้วัดของตัวเอง และผู้ประกอบวิชาชีพที่มีใบอนุญาตซึ่งทำงานคนเดียวก็ตกอยู่ในช่องเดียวกันเป๊ะกับพ่อค้าแผงลอยที่ไม่ได้จดทะเบียน

สิ่งที่ข้อมูลยืนยันได้

  • ในปี 2024 ผู้ทำงานส่วนตัวคิดเป็น 54.5% ของการมีงานทำในเอธิโอเปียและนายจ้าง 0.16% นั่นคือ 340 คนต่อนายจ้างหนึ่งคน ซึ่งสูงที่สุดใน 182 เขตเศรษฐกิจที่มีครบทั้งสี่ชุดข้อมูล
  • มอลโดวาอยู่อันดับสองที่ 319 ด้วย 56.1% ทำงานส่วนตัวต่อ 0.18% นายจ้าง และเป็นเขตเศรษฐกิจยุโรปรายได้ปานกลางระดับสูง
  • ค่ามัธยฐานของ 182 เขตเศรษฐกิจนั้นคือ 6.0 คนต่อนายจ้างหนึ่งคน และบราซิลซึ่งอยู่อันดับที่ 91 จาก 182 อยู่ตรงจุดกึ่งกลางนั้น สามเขตเศรษฐกิจเกิน 100 และแปดเขตเศรษฐกิจมีนายจ้างมากกว่าผู้ทำงานส่วนตัว
  • ไนจีเรียมีสัดส่วนนายจ้างสูงเป็นอันดับสองของโลกที่ 19.7% ของการมีงานทำ รองจากจิบูตีที่ 20.9% และยังออกมาที่ 2.9 เพราะ 56.7% ของการมีงานทำเป็นการทำงานส่วนตัว

สิ่งที่ยืนยันไม่ได้

  • ว่าจำนวนที่สูงวัดการเป็นผู้ประกอบการ หรือจำนวนที่ต่ำวัดการขาดสิ่งนั้น การจำแนกไม่เคยถามว่ากิจการถูกก่อตั้ง จดทะเบียน หรือมุ่งจะเติบโตหรือไม่
  • ว่ามันวัดความไม่เป็นทางการ ความไม่เป็นทางการนิยามจากความคุ้มครองทางกฎหมายและทางสังคม มีตัวชี้วัดของตัวเอง และไม่ได้แยกผู้ประกอบวิชาชีพที่มีใบอนุญาตซึ่งทำงานคนเดียวออกจากพ่อค้าที่ไม่ได้จดทะเบียน
  • ว่ามันจัดอันดับเขตเศรษฐกิจรวยเทียบจน สหราชอาณาจักรอยู่ที่ 7.0 โดยมี 78 เขตเศรษฐกิจอยู่เหนือขึ้นไป สูงกว่าบราซิลและจีนที่ 6.0 และมอลโดวาอยู่อันดับสองของโลก
  • สิ่งใดเกี่ยวกับบริษัท ทุกตัวเลขเป็นสัดส่วนของ «ผู้คน» ที่มีงานทำ ไม่มีตัวใดนับสถานประกอบการ และไม่มีตัวเลขใดในที่นี้หารด้วยบริษัท
  • สาเหตุใดๆ สิบสี่เขตเศรษฐกิจแสดงความสัมพันธ์ในหนึ่งปี และไม่มีสิ่งใดในที่นี้บอกว่าอิทธิพลไปในทิศทางใดหรือจะเกิดอะไรขึ้นหากเปลี่ยนไป
  • สิ่งใดเกี่ยวกับ 35 เขตเศรษฐกิจในบัญชีประเทศของธนาคารโลกที่ไม่มีครบทั้งสี่ชุดข้อมูลสำหรับปี 2024 หรือเกี่ยวกับปี 2025 และ 2026 ปีล่าสุดที่มีครบทั้งสี่คือ 2024

วิธีการ

  1. หนึ่งแหล่ง หนึ่งปี สี่ชุดข้อมูล ข้อมูลเปิดของธนาคารโลก: SL.EMP.MPYR.ZS (นายจ้าง), SL.EMP.VULN.ZS (การมีงานทำที่เปราะบาง), SL.FAM.WORK.ZS (ผู้ช่วยธุรกิจครัวเรือน) และ SL.EMP.SELF.ZS (ทำงานส่วนตัว รวม) แต่ละชุดเป็นสัดส่วนของการมีงานทำทั้งหมดและแต่ละชุดเป็นค่าประมาณเชิงแบบจำลองขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ ปีอ้างอิง 2024 อ่านเมื่อ 8 กันยายน 2026 ชุดข้อมูลปรับปรุงล่าสุด 13 กรกฎาคม 2026 ตามตราประทับของแหล่งเอง
  2. หนึ่งคอลัมน์เป็นค่าที่คำนวณต่อและระบุไว้เช่นนั้น ธนาคารโลกไม่เผยแพร่ชุดข้อมูลผู้ทำงานส่วนตัวสำหรับปี 2024 สัดส่วนนี้จึงคำนวณเป็นการมีงานทำที่เปราะบางลบด้วยผู้ช่วยธุรกิจครัวเรือน ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่การจำแนกกำหนดไว้ ได้ตรวจสอบกับยอดรวมที่เผยแพร่บนทั้ง 182 เขตเศรษฐกิจ: ทำงานส่วนตัวลบนายจ้างเท่ากับการมีงานทำที่เปราะบางภายใน 0.0023 จุดร้อยละ และทำงานส่วนตัวบวกลูกจ้างเท่ากับ 100 ภายใน 0.0009 จำนวนต่อนายจ้างคำนวณจากค่าที่ยังไม่ปัดเศษและปัดเศษเพียงครั้งเดียวเพื่อแสดงผล
  3. ค่ารวมกลุ่มไม่ใช่ประเทศ และมันก็มีรหัสสามตัวอักษรเช่นกัน “โลก” “แอฟริกาใต้สะฮารา” และทุกกลุ่มรายได้ถูกตัดออกด้วยเครื่องหมายที่ธนาคารโลกกำกับไว้เอง ทำให้เหลือ 182 เขตเศรษฐกิจที่มีครบทั้งสี่ชุดข้อมูลสำหรับปี 2024 จาก 217 รายการในบัญชีประเทศของธนาคาร การกรองรอบแรกที่ดูเพียงความยาวรหัสปล่อยให้ 41 รายการหลุดเข้ามา และทุกการนับและทุกคำขั้นสูงสุดในที่นี้คำนวณใหม่หลังตัดออกแล้ว
  4. เหล่านี้เป็นค่าประมาณเชิงแบบจำลอง ไม่ใช่ค่าที่อ่านจากการสำรวจ องค์การแรงงานระหว่างประเทศปรับค่าเหล่านี้ในที่ที่ไม่มีการสำรวจกำลังแรงงานระดับชาติหรือเทียบกันไม่ได้ และสำหรับหลายเขตเศรษฐกิจในที่นี้ค่าปี 2024 เป็นค่าที่กำหนดขึ้นแทนการสังเกต เอธิโอเปียและมอลโดวาได้รับการตรวจย้อนถึงปี 2014 เพื่อหาการเปลี่ยนระดับ และไม่พบเลย สัดส่วนนายจ้างของเอธิโอเปียเลื่อนจาก 0.45% เป็น 0.16% ตลอดทศวรรษ และของมอลโดวาจาก 0.41% เป็น 0.18% ทั้งคู่ไม่มีขั้น
  5. สิบสี่เขตเศรษฐกิจครอบคลุมช่วงตั้งแต่จำนวนสูงสุดถึงต่ำสุด และครอบคลุมสิบเอ็ดจากสิบหกภาษาที่ฉบับนี้ตีพิมพ์ ทุกเขตเศรษฐกิจที่มีครบทั้งสี่ชุดข้อมูลสำหรับปี 2024 เข้าเกณฑ์ ไม่มีสิ่งใดถูกตัดออกเพราะไม่สะดวก และทั้ง 182 ยืนอยู่เบื้องหลังทุกการนับในเนื้อหา

BabZituna ให้คะแนนทุกตำแหน่งงานเทียบกับโปรไฟล์ของคุณในหกมิติที่วัดได้จริง และเผยแพร่ทั้งสิ่งที่วัดได้และวัดไม่ได้ ดูตลาดจริง

ตลาดในบทความนี้ แบบเรียลไทม์

ฉบับก่อนหน้า