ผู้มีงานทำอยู่ที่ไหน และผลผลิตถูกนับที่ไหน
แต่ละประเทศมีตัวเลขสองตัว คือสัดส่วนของเกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง ในผู้มีงานทำทั้งหมด และสัดส่วนของภาคเดียวกันในมูลค่าเพิ่มที่ระบบเศรษฐกิจบันทึกไว้ ทั้งสองมาจากชุดข้อมูล World Bank Open Data ของปี 2024 ไม่มีการเติมสิ่งอื่นใดเข้าไป
ด้านบนสุดของตาราง ตัวเลขทั้งสองแทบไม่พบกันเลย แซมเบียบันทึก 55.3% ของผู้มีงานทำ ไว้ในภาคเกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง และ 2.8% ของผลผลิต ส่วนอิเควทอเรียลกินีอยู่ที่ 55.1% เทียบกับ 2.7% ลาวอยู่ที่ 68.9% เทียบกับ 16.8% บุรุนดี 85.4% เทียบกับ 35.1% มาดากัสการ์ 69.5% เทียบกับ 21.9% มอลโดวา ซึ่งเป็นประเทศในยุโรป บันทึกผู้มีงานทำ 50.8% เทียบกับผลผลิต 7.3%
เมื่อดูทั้งชุดข้อมูล เกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง จ้างงานเกินครึ่งของผู้มีงานทำทั้งหมดใน 21 จาก 167 ประเทศที่รายงานตัวเลขทั้งสองชุดของปี 2024 และใน 11 ประเทศจากจำนวนนั้น ภาคนี้ผลิตได้ไม่ถึงหนึ่งในสี่ของผลผลิต ช่องว่างแคบลงเรื่อยเมื่อไล่ตารางลงมา อินเดีย 42.4% เทียบกับ 17.6% ไนจีเรีย 34.1% เทียบกับ 25.9% บราซิล 7.7% เทียบกับ 5.8% ที่ท้ายตาราง แอลจีเรียกลับด้าน ผู้มีงานทำ 9.7% เทียบกับผลผลิต 14.0%
| ประเทศ | ผู้มีงานทำ | ผลผลิต | ช่องว่าง (จุด) |
|---|---|---|---|
| แซมเบีย | 55.3% | 2.8% | +52.5 |
| อิเควทอเรียลกินี | 55.1% | 2.7% | +52.4 |
| ลาว | 68.9% | 16.8% | +52.1 |
| บุรุนดี | 85.4% | 35.1% | +50.3 |
| มาดากัสการ์ | 69.5% | 21.9% | +47.6 |
| มอลโดวา | 50.8% | 7.3% | +43.6 |
| บังกลาเทศ | 44.7% | 11.2% | +33.6 |
| อินเดีย | 42.4% | 17.6% | +24.8 |
| ไนจีเรีย | 34.1% | 25.9% | +8.2 |
| บราซิล | 7.7% | 5.8% | +2.0 |
| ญี่ปุ่น | 2.9% | 1.0% | +1.9 |
| แอลจีเรีย | 9.7% | 14.0% | -4.3 |
ทำไมช่องว่างจึงเปิดกว้าง
การอ่านที่ต้องเลี่ยงคือการคิดว่าช่องว่างที่กว้างเป็นเครื่องวัดว่าแรงงานภาคเกษตรผลิตได้น้อยเพียงใด มันวัดแบบนั้นไม่ได้ เพราะสองคอลัมน์นี้เป็นสัดส่วนของยอดรวมคนละชุด และมาจากระบบสถิติคนละระบบ คอลัมน์ผู้มีงานทำคือค่าประมาณด้านแรงงานที่ได้จากแบบจำลอง ส่วนคอลัมน์ผลผลิตคือบัญชีประชาชาติ ไม่มีคอลัมน์ใดเป็นสัดส่วนของอีกคอลัมน์ และไม่มีการคำนวณใดเชื่อมทั้งสองเข้าด้วยกัน
สิ่งที่ขยับช่องว่างมากที่สุดคือสิ่งอื่นที่อยู่ในตัวหาร ผลผลิตของแซมเบียถูกครอบด้วยทองแดง ของอิเควทอเรียลกินีถูกครอบด้วยน้ำมัน และทั้งสองอย่างถูกนับอยู่ในยอดรวมเดียวกันกับเกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง ภาคสกัดทรัพยากรที่ใหญ่มากจึงบีบสัดส่วนผลผลิตของทุกภาคที่เหลือให้เล็กลง โดยที่จำนวนผู้คนซึ่งทำงานอยู่บนผืนดินไม่ถูกแตะต้อง นั่นคือระยะห่างทั้งหมดระหว่าง 55.3% กับ 2.8%
สิ่งที่สองที่ขยับช่องว่างคือราคา มูลค่าเพิ่มวัดที่ราคาตลาด ภาคที่ราคาสินค้าต่ำจึงบันทึกสัดส่วนได้น้อย แม้ปริมาณผลผลิตจะมากก็ตาม และปีที่ราคาไม่ดีสามารถถ่างช่องว่างของประเทศหนึ่งให้กว้างขึ้นได้ โดยไม่มีใครสักคนเปลี่ยนงาน
- มูลค่าเพิ่มคือผลผลิตหักด้วยต้นทุนสินค้าและบริการที่ถูกใช้ไปในการผลิต ภาคเศรษฐกิจที่ซื้อเข้ามาน้อยจึงถูกนับต่ำกว่าที่ยอดขายของภาคนั้นบ่งชี้
- มูลค่าเพิ่มวัดที่ราคาตลาด ราคาสินค้าเกษตรที่ตกลงจึงทำให้มูลค่าเพิ่มลดลง โดยที่ชั่วโมงทำงานไม่เปลี่ยนแม้แต่ชั่วโมงเดียว
- มูลค่าเพิ่มเป็นสัดส่วนของทั้งระบบเศรษฐกิจ สัดส่วนนี้จึงลดลงทุกครั้งที่ภาคอื่นเติบโต แม้ผลผลิตทางการเกษตรจะไม่เปลี่ยนแปลงเลยก็ตาม
ข้อที่สามคือเหตุผลที่ช่องว่างกว้างที่สุดสองอันดับแรกในที่นี้เป็นของแซมเบียและอิเควทอเรียลกินี ทองแดงและน้ำมันถูกนับอยู่ในตัวหารเดียวกันกับทุกสิ่งทุกอย่าง จึงบีบสัดส่วนผลผลิตของเกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง ให้เล็กลง ขณะที่สัดส่วนผู้มีงานทำของภาคนี้ยังอยู่ที่เดิมทุกประการ ประเทศหนึ่งอาจมีกำลังแรงงานครึ่งหนึ่งอยู่บนผืนดิน แล้วบันทึกผลผลิตจากผืนดินนั้นได้แทบไม่มีอะไรเลย ไม่ใช่เพราะผืนดินไม่ได้ผลิตอะไรออกมา แต่เพราะสิ่งอื่นในบัญชีนั้นใหญ่มาก
มูลค่าเพิ่มไม่ใช่คุณค่าของงานที่ทำ แต่เป็นปริมาณทางบัญชีประชาชาติ และวิธีสร้างตัวเลขนี้สามข้อ เป็นตัวกำหนดว่าช่องว่างดังกล่าวเปิดกว้างได้เพียงใด
สิ่งที่ช่องว่างนี้ไม่ได้บอก
ช่องว่างนี้ไม่ใช่การจัดอันดับประเทศรวยกับประเทศจน และญี่ปุ่นอยู่ในตารางเพื่อให้พลาดข้อนี้ไปไม่ได้ เกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง ของญี่ปุ่นถือ 2.9% ของกำลังแรงงาน และ 1.0% ของผลผลิต ซึ่งสัดส่วนแรกมากเป็นสามเท่าของสัดส่วนหลัง ส่วนของไนจีเรียถือ 34.1% และ 25.9% เป็นอัตราส่วน 1.3 เมื่อดูที่รูปทรงของความสัมพันธ์ ญี่ปุ่นคือประเทศที่เอียงข้างมากกว่าในสองประเทศนี้ และเมื่อดูที่ขนาด ทั้งสองประเทศเทียบกันไม่ได้เลยแม้แต่น้อย นั่นคือเหตุผลที่บทความนี้นำเสนอช่องว่างเป็นจุดเปอร์เซ็นต์เป็นหลัก และพิมพ์ระดับของตัวเลขทั้งสองไว้ข้างกัน
และไม่ใช่ผลผลิตต่อผู้มีงานทำหนึ่งคนด้วย ไม่มีอะไรในที่นี้ที่เอาผลผลิตหารด้วยจำนวนคน ตัวเลขที่ทำเช่นนั้นจะต้องใช้ชุดข้อมูลอีกชุด สกุลเงินร่วมกัน และข้อสมมติเรื่องชั่วโมงทำงาน ผู้อ่านที่อยากรู้ว่าการทำงานเกษตรหนึ่งชั่วโมงผลิตอะไรได้เท่าใด ยังไม่ได้รับคำตอบนั้นจากที่นี่
และไม่ใช่ข้อความที่บอกว่าเกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง มีความสำคัญน้อยกว่าสัดส่วนผลผลิตของภาคนี้ มูลค่าเพิ่มเป็นปริมาณทางบัญชี ไม่ใช่เครื่องวัดคุณค่า ประเทศที่เลี้ยงตัวเองได้บันทึกเรื่องนั้นออกมาเป็นเปอร์เซ็นต์เพียงเล็กน้อย และเปอร์เซ็นต์ไม่ใช่ประเด็นของการเก็บเกี่ยว
สิ่งที่ข้อมูลยืนยันได้
- ในปี 2024 เกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง จ้างงาน 55.3% ของผู้มีงานทำในแซมเบีย และผลิตได้ 2.8% ของผลผลิต เป็นช่องว่าง 52.5 จุดเปอร์เซ็นต์ กว้างที่สุดในสิบสองประเทศที่นำเสนอที่นี่
- บุรุนดีบันทึกสัดส่วนการจ้างงานสูงที่สุดในสิบสองประเทศที่ 85.4% เทียบกับผลผลิต 35.1%
- เกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง จ้างงานเกินครึ่งของผู้มีงานทำทั้งหมดใน 21 จาก 167 ประเทศที่รายงานตัวเลขทั้งสองชุดของปี 2024 และใน 11 ประเทศจากจำนวนนั้น ภาคนี้ผลิตได้ไม่ถึงหนึ่งในสี่ของผลผลิต
- ช่องว่างนี้ไม่ใช่การจัดอันดับการพัฒนา เกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง ของญี่ปุ่นถือ 2.9% ของผู้มีงานทำ และ 1.0% ของผลผลิต ซึ่งสัดส่วนแรกมากเป็นสามเท่าของสัดส่วนหลัง ขณะที่ของไนจีเรียถือ 34.1% และ 25.9% เป็นอัตราส่วน 1.3
สิ่งที่ยืนยันไม่ได้
- ว่าแรงงานภาคเกษตรผลิตได้น้อย สองคอลัมน์นี้เป็นสัดส่วนของยอดรวมคนละชุด และภาคเหมืองแร่หรือน้ำมันขนาดใหญ่บีบสัดส่วนผลผลิตของทุกภาคที่เหลือให้เล็กลง โดยไม่แตะต้องสัดส่วนผู้มีงานทำของภาคเหล่านั้นเลย
- ผลผลิตต่อผู้มีงานทำหนึ่งคน ไม่มีอะไรในที่นี้ที่เอาผลผลิตหารด้วยจำนวนคน ไม่ว่าในประเทศใดก็ตาม และอ่านตัวเลขผลิตภาพออกมาจากตารางนี้ไม่ได้
- ว่าเกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง มีความสำคัญน้อยกว่าสัดส่วนผลผลิตของภาคนี้ มูลค่าเพิ่มเป็นปริมาณทางบัญชีที่วัดด้วยราคาตลาด ไม่ใช่เครื่องวัดว่างานที่ทำนั้นมีคุณค่าเท่าใด
- ความเป็นเหตุเป็นผลใด ๆ สิบสองประเทศแสดงความสัมพันธ์หนึ่งในหนึ่งปี ไม่มีอะไรในที่นี้บอกว่าอิทธิพลวิ่งไปในทิศทางใด หรือจะเกิดอะไรขึ้นหากความสัมพันธ์นั้นเปลี่ยนไป
- อะไรก็ตามเกี่ยวกับสิบห้าประเทศที่รายงานการจ้างงานแต่ไม่มีมูลค่าเพิ่มของปี 2024 หรือเกี่ยวกับปี 2025 และ 2026 ปีล่าสุดที่มีตัวเลขทั้งสองชุดคือ 2024
วิธีการ
- สองชุดข้อมูล สองระบบสถิติ หนึ่งปี คอลัมน์ผู้มีงานทำคือ World Bank Open Data SL.AGR.EMPL.ZS การจ้างงานในภาคเกษตรกรรมเป็นสัดส่วนของการจ้างงานทั้งหมด ซึ่งเป็นค่าประมาณจากแบบจำลองของ ILO คอลัมน์ผลผลิตคือ NV.AGR.TOTL.ZS มูลค่าเพิ่มของเกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง เป็นสัดส่วนของจีดีพี จากบัญชีประชาชาติ ปีอ้างอิง 2024 อ่านข้อมูลเมื่อ 7 กันยายน 2026 ชุดข้อมูลปรับปรุงล่าสุด 2026-07-13 ตามตราประทับของแหล่งข้อมูลเอง ทั้งสองไม่ใช่สองส่วนของการคำนวณเดียวกัน แต่ละชุดเป็นสัดส่วนของยอดรวมของตัวเอง
- จำนวนนี้มีเงื่อนไขกำกับ และเงื่อนไขนั้นมีน้ำหนัก 167 ประเทศรายงานตัวเลขทั้งสองชุดของปี 2024 อีกสิบห้าประเทศรายงานการจ้างงานแต่ไม่มีมูลค่าเพิ่ม และสองประเทศในจำนวนนั้นจะเข้ากลุ่มที่จ้างงานเกินครึ่งทันทีหากรายงานผลผลิตด้วย คือ เอริเทรียที่ 56.0% ของผู้มีงานทำ และเกาหลีเหนือที่ 54.3% สหรัฐอเมริกา แคนาดา และนิวซีแลนด์ ก็ไม่อยู่ในชุดข้อมูลมูลค่าเพิ่มของปี 2024 เช่นกัน ดังนั้นไม่มีข้อความใดในที่นี้เป็นข้ออ้างเกี่ยวกับทุกประเทศบนโลก
- คำว่าเกษตรกรรมในที่นี้คือภาคทางสถิติ ไม่ใช่การเพาะปลูกเพียงอย่างเดียว แต่หมายถึงเกษตรกรรม ป่าไม้ และประมง ตามหมวด A ของ ISIC การผลิตเพื่อยังชีพรวมอยู่ด้วย เป็นตัวเลขที่ได้จากการประมาณมากกว่าการสังเกตจริง และแต่ละสำนักงานสถิติแห่งชาติประมาณด้วยวิธีที่ต่างกันไป
- ช่องว่างคำนวณจากค่าต้นทางที่ยังไม่ปัดเศษ แล้วจึงแสดงผลแบบปัดเศษ การคำนวณช่องว่างใหม่จากเปอร์เซ็นต์ที่ปัดเศษแล้วในตาราง อาจต่างกันที่หลักสุดท้าย ซึ่งเป็นคุณสมบัติของการปัดเศษ ไม่ใช่ความไม่ตรงกันของข้อมูล
- สิบสองประเทศนี้ครอบคลุมช่วงของช่องว่างทั้งหมด ตั้งแต่ที่กว้างที่สุด ไปจนถึงประเทศเดียวในที่นี้ที่ช่องว่างกลับด้าน และครอบคลุมหกภูมิภาค ทุกประเทศที่มีตัวเลขทั้งสองชุดของปี 2024 เข้าเกณฑ์ได้ทั้งหมด
แหล่งข้อมูลปฐมภูมิ
BabZituna ให้คะแนนงานทุกตำแหน่งเทียบกับโปรไฟล์ของคุณบนหกมิติจริง และเผยแพร่ทั้งสิ่งที่วัดได้และวัดไม่ได้ ดูตลาดงานจริง